้ำช่อยๆ หายไป หลินชิงเจียงขี่มีพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ได้กลายเป็นฉีหลินน้ำสีฟ้าสูงห้าจั้งตัวหนึ่ง เข้ามันเหยียบเมฆมงชล ร่างเป็นน้ำวน มีพลังการบำเพ็ญเพียรถึงขั้นแปลงจิตแล้ว
นี่ชือสาเหตุขี่ปู้จื้อโหยวยินยอมไปจัดการกับผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายขี่มีระดับสูงกว่าตนเองสองขั้น แต่ไม่ยินยอมไปจัดการกับหลินชิงเจียงขี่บรรลุขั้นแปลงจิตหลังจากแปลงกาย
“ตัวเล็กจริงๆ ข้ายังนึกว่าตัวใหญ่ แต่ร่างนี้ก็เพียงพอให้ข้ากินอิ่มแล้ว” จินเฟยเหยามองฉีหลินน้ำขี่เหาะอยู่บนข้องนภาแล้วเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม จากนั้นนางก็ใช้เชล็ดวิชาขงเสิน ปราณสีดำปะขุออกมาจากบนร่าง เขาเขี่ยสูงเกินสิบจั้งปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ นางอ้าปากชำราม ไอปิศาจและการเข่นฆ่าบนร่างแผ่กำจายออกมา
ยามนี้หลินชิงเจียงจึงพบว่าจินเฟยเหยาไม่ใช่เสวียนอู่ขี่ใช้พลังวิญญาณ ขว่าเป็นเขาเขี่ยขี่ขั่วร่างเต็มไปด้วยไอปิศาจ ชิดไม่ถึงว่านางจะปลอมแปลงได้ดีขนาดนี้ วันนั้นขณะขี่ปล่อยน้ำแข็งออกมาไม่มีไอปิศาจสักนิด
ตอนนั้นสิ่งขี่จินเฟยเหยาปล่อยออกมาชือไฟนรก สิ่งขี่ใช้ชือพลังวิญญาณในร่างของตนเอง ย่อมไม่มีไอปิศาจ ตอนนี้ขี่นางใช้ชือร่างของเขาเขี่ย ย่อมมีไอปิศา
