นกับความเป็นความตายจริงจังหน่อยก็ไม่ผิดอะไร” จินเฟยเหยาตรวจสอบทงเทียนหรูอี้อีกครั้ง เห็นทุกอย่างไม่มีปัญหาจึงหยุดลง
“เจ้าวางใจเถอะ ไม่ตายหรอก” ปู้จื้อโหยวเอ่ยอย่างเชื่อมั่นยิ่ง
เห็นเขาเกิดความมั่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก จินเฟยเหยาก็อยากจะด่าทอเขาสักสองประโยคจริงๆ คนที่มีมุกเทียนจี้ก็มั่นใจแบบนี้ อีกสักครู่ไม่ต้องหนีเข้าไปในนั้นก็โชคดีมหาศาลแล้ว
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จินเฟยเหยามักจะรู้สึกวิตกกังวล บางทีคงเป็นสัญชาตญาณของเทาเที่ย อาจเป็นเพราะมีฉีหลินให้กินจึงตื่นเต้นขึ้นมา ถึงอย่างไรนางก็สงบจิตใจไม่ได้
เมื่อนางพาปู้จื้อโหยวมาถึงศาลาหลิวเฟิงบนเกาะก้วนถิง หลังจากเห็นหลินชิงเจียงนางจึงเข้าใจว่าเพราะเหตุใดตนเองจึงสงบใจไม่ได้
มีบุรุษที่สวมเสื้อคลุมสีทอง บนเสื้อคลุมมีมังกรสีทองวิบวับ เอวแขวนกระบี่ชั้นยอดอันงดงาม บนศีรษะสวมมงกุฎสีทองม่วงยืนอยู่ข้างกายหลินชิงเจียง
ชนชั้นสูง! ถึงแม้ไม่มีกลิ่นสัตว์เทพ ทว่าก็น่ากินอย่างยิ่ง อีกทั้งกลิ่นยังพิเศษมาก เป็นรสชาติแห่งความหรูหรา
บนร่างบุรุษผู้นี้มีปราณแห่งราชันออกมา หากมิได้ถือกำเนิดในตระกูลกษัตริย์ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานคงไม่มีกลิ่นอายแบบนี้ ถ้าเป็นตระกูลกษัตริย์ใน
