ะโยชน์ เจ้าไม่เคยดื่มสุราคืนวิญญาณเสียหน่อย รู้ได้อย่างไรว่าอร่อย หรือว่าใกล้เคียงกับบนแผงข้างทาง เป็นสิ่งที่คนมีอำนาจและเงินทองแสร้งทำท่าไปอย่างนั้นเอง ที่จริงไม่อร่อยเลยสักนิด”
จินเฟยเหยาเคยตกหลุมพรางแบบนี้มาแล้ว นางตัดสินใจออกท่องเที่ยวหาประสบการณ์ในโลกวิญญาณทั้งหมด เรื่องสำคัญที่สุดที่ต้องทำคือลิ้มลองอาหารอร่อยสิบอันดับแรกของแต่ละโลกวิญญาณ ดังนั้นนางเคยเดินทางไปค้นหาอาหารเหล่านั้นที่โลกวิญญาณซิงหลัวโดยเฉพาะ
ทว่าสิ่งที่ทำให้นางตกหลุมพรางคือต่อแถวซื้อซาลาเปานางฟ้าเป็นคนที่สิบเจ็ด ได้ยินว่าเป็นของว่างที่ต้องมีในงานเลี้ยงน้ำชาของสำนักใหญ่ที่สูงส่งมีอำนาจ เป็นสูตรเฉพาะ อีกทั้งมีขายแค่ที่เกาะนางฟ้าเท่านั้น คิดจะซื้อต้องไปเข้าคิวทุกวัน วันหนึ่งขายเพียงยี่สิบชุด
จินเฟยเหยาส่งตัวจากเกาะปาจิ่งเจ็ดครั้งแล่นไปที่เกาะนางฟ้าโดยเฉพาะ ต่อคิวอยู่สิบหกวันจึงซื้อซาลาเปานางฟ้าได้หนึ่งชุด
ซาลาเปานางฟ้าทำอย่างสัปดน ซาลาเปาสีขาวใบขนาดเท่ากำปั้นคู่หนึ่ง จงใจทำให้ปลายซาลาเปาแหลม ด้านบนยังแต้มสีชมพู ดูแล้วเหมือนหน้าอกของสตรี เห็นซาลาเปาสัปดนขนาดนี้ จินเฟยเหยายังพาพั่งจื่อนั่งลงกินบนม้าหินข้างร้านซาลาเปา
นางแ
