ใส่ลงไปในพื้นที่มิติ และหลอมให้กลายเป็นพื้นที่มิติวิเศษที่ใช้เป็นของวิเศษชั้นยอดได้ทั้งยังมีพื้นที่กว้างขวาง ตอนนี้ศิลาเทียนฮุ่นเหลือน้อยลงทุกที อย่างครั้งนี้เผ่ามารซิงหลัวยอมนำศิลาเทียนฮุ่นชิ้นหนึ่งมาเป็นสินเดิมเจ้าสาวนับว่ามือเติบแล้ว
ที่แท้ศิลาเทียนฮุ่นสามารถหลอมสร้างพื้นที่มิติได้ จินเฟยเหยาพลันนึกถึงเกาะลอยได้ของตนเอง ถ้าเพิ่มศิลาเทียนฮุ่นเข้าไปจะสามารถเปลี่ยนจากพื้นที่สิบหมู่ให้กลายเป็นร้อยหมู่ได้หรือไม่?
ระหว่างที่คิดนางเริ่มหมายตาศิลาเทียนฮุ่น ต่อให้เอาไปทั้งก้อนไม่ได้ก็ต้องได้เศษศิลาเล็กน้อยมา เพิ่มได้อีกหนึ่งหมู่นับเป็นเรื่องดี ตอนนี้เบียดเสียดจนไม่ไหวแล้ว
พูดเรื่องศิลาเทียนฮุ่นจบ ปู้จื้อโหยวก็นำแผนที่ของเกาะเซียวโม่ฉบับหนึ่งออกมาชี้ให้นางดูว่าที่ใดคือสถานที่ซึ่งเผ่ามารซิงหลัวอาศัย ที่ใดคือสถานที่ซึ่งเผ่ามารเป่ยเฉินอาศัย ส่วนเรื่องศิลาเทียนฮุ่นกลับไม่เหมือนที่จินเฟยเหยาคิด ไม่ได้ซ่อนไว้ในสถานที่ซึ่งมีคนเฝ้าแน่นหนา ทว่าวางไว้ในตำแหน่งสะดุดตาที่สุดบนเกาะเซียวโม่
“เพราะเหตุใดจึงวางไว้ตรงนี้ ไม่กลัวคนขโมยหรือ?” นางมองบนแผนที่ ศิลาเทียนฮุ่นถูกวางไว้ตรงประตูใหญ่ของที่พักเผ่ามาร
