ินเฟยเหยามองพั่งจื่อ เจ้านี่ต้องมีเรื่องที่ไม่ได้บอกแน่
พั่งจื่อเห็นจินเฟยเหยาจ้องมองตนเอง พลันตบศีรษะ ค้นในถุงเฉียนคุนบนเอวได้ห่อกระดาษห่อหนึ่งออกมา มันเปิดห่อออก ด้านในเป็นตับปลาโม่เหลิงย่างหนึ่งชิ้น เห็นมันโยนตับปลาเข้าปากทั้งชิ้น จากนั้นยื่นกระดาษที่มีน้ำมันเต็มไปหมดในมือให้จินเฟยเหยา
จินเฟยเหยารับกระดาษน้ำมันมาดู ที่แท้เป็นกระดาษใบหนึ่งในซื่อเต้าจิง บนนั้นเปื้อนน้ำมันจากตับปลาโม่เหลิงจนสกปรก หลังจากจินเฟยเหยาอ่านเรื่องที่เขียนไว้บนนั้นผ่านคราบน้ำมันได้ชัดเจนก็โยนซื่อเต้าจิงทิ้งและประเคนหมัดหนักๆ ใส่พั่งจื่อทันที แค่นั้นไม่พอยังเตะมันอีกหลายครั้ง
เวลานี้คนที่อยู่ในร่างหุ่นเชิดคือหวาหวั่นซี นางเชิดคางขึ้นมองพั่งจื่อถูกอัด ดูเหมือนยังรู้สึกสนุกมาก ไม่มีความคิดจะช่วยพูดจาให้เลยสักนิด
ผู้บำเพ็ญเซียนในศาลาหลิวเฟิงตกตะลึง พวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานและขั้นฝึกปราณ ไหนเลยจะเคยเห็นคนทุบตีสัตว์ภูติ อีกทั้งสตรีที่งดงามดุจเทพธิดาผู้นั้นยิ่งเย็นชาไร้ความรู้สึก มองกบสีขาวขนาดใหญ่น่ารักตัวนั้นถูกทุบตีจนน่าสงสาร มีผู้บำเพ็ญเซียนใจดีคิดจะออกมาขัดขวางผู้บำเพ็ญเซียนสตรีท
