ซี เจ้าอย่าใช้กำลังดึงแขนลงมาได้หรือไม่ ข้าต้องใช้เวลาใส่เข้าไปนะ เจ้าเปลี่ยนนิสัยหน่อยได้ไหม จู้จี้จุกจิก ไม่เข้ากับรูปลักษณ์อันงดงามของเจ้าเลยสักนิด”
“รูปลักษณ์อันงดงาม! ตอนนี้ข้ามีรูปลักษณ์อะไร? นี่คือรูปลักษณ์ที่เจ้าเอ่ยถึง ข้าจะเปิดออกให้เจ้าดู!” สตรีที่สวมชุดหรูหราสง่างามมีท่าทางดุร้าย เป็นวิญญาณของหวาหวั่นซีที่สิงอยู่ในตัวหุ่นเชิดร่างแยกวิญญาณจริง
ฝีมือของจินเฟยเหยายอดเยี่ยมยิ่ง ทำใบหน้าของหวาหวั่นซีได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ตำหนิ เหมือนตอนมีชีวิตอยู่ราวกับพิมพ์เดียวกัน ผิวพรรณเนียนดุจหยกมันแพะ เส้นผมยาวดำขลับ ดวงตาโตที่สดใสและฉลาดเฉลียว บวกกับริมฝีปากแดงเป็นมันวาว ตรงหว่างคิ้วฝังมุกสีสันสดใสส่องประกายเม็ดหนึ่ง งดงามจนทำให้ใจสั่นสะท้าน ต่อให้บอกความจริงว่านางเป็นเพียงหุ่นเชิดก็ไม่มีใครเชื่อ
เวลานี้นางกำลังแก้เข็มขัดบนร่างออกอย่างรวดเร็ว หลังแก้เข็มขัดออกก็เปิดเสื้อผ้าให้จินเฟยเหยาดู
พั่งจื่อเข้ามาพอดี จินเฟยเหยาเอียงศีรษะไปมองพั่งจื่อ “พั่งจื่อ เจ้ากลับมาแล้วหรือ? เจอคนขายหนังสุกรผีเสื้อหยกหรือไม่?”
พั่งจื่อหยิบป้ายชิ้นหนึ่งออกมาอย่างว่องไว หมึกวิญญาณเก่าๆ บนนั้นใกล้จะเลือนหายไปแล้ว เขียน
