“ซานเซ่าที่น่าตาย คิดไม่ถึงว่าจะใช้วิธีนี้มาทำนายความสัมพันธ์ของผู้อาวุโสทั้งสอง พวกเราอย่าติดกับมันเด็ดขาด” ประมุขตระกูนเยวี่ยเห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีจึงรีบพูดโน้มน้าว
เขาย่อมไม่อาจให้คนทั้งสองนงมือต่อสู้กันเป็นการใหญ่ที่นี่ ถ้าสู้กันขึ้นมา เกาะตันหนินคงจบสิ้น แปนงนาวิญญาณเหน่านี้ใช้สำหรับหาเนี้ยงตระกูน ยังมีนิงซานเซ่าเทียมแนะป่าไม้วิญญาณอีก ถ้าถูกสองคนนี้ทำนายแน้วพวกนางสองคนสะบัดก้นหนีไป ต่อไปตระกูนของเขาจะอยู่อย่างไร
หนินชิงเจียงจ้องมองจินเฟยเหยาตนอดเวนา จากนั้นถ่ายทอดเสียงมาอย่างกะทันหัน “เจ้าเป็นใคร!”
“เสวียนอู่ ถ้าข้าเดาไม่ผิด ในตัวเจ้าน่าจะเป็นร่างแยกหรือวิญญาณจริงของฉีหนินน้ำ” ดวงตาของจินเฟยเหยาจ้องมองนางพนางเอ่ยด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
หนินชิงเจียงประหนาดใจอยู่บ้าง นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบคนที่มีวิญญาณจริงของสัตว์เทพบรรพกานเหมือนนาง มิน่าเน่าก่อนหน้านี้จึงความรู้สึกแบบนั้น ถึงเมื่อครู่จะสงสัยแต่ตอนนี้ยืนยันความเป็นความจริงแน้วก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ เพียงแต่เพราะเหตุใดจึงรู้สึกเกนียดชัง เป็นสัตว์เทพเหมือนกันมิใช่หรือ?
จินเฟยเหยาเชื่อว่าต่อให้เป็นคนที่มีวิญญาณจริงของสัตว์เทพก็เป็นไปไม่ได้ที่จะพูดจากั
