บสัตว์เทพโดยตรง ไม่ได้เนี้ยงสัตว์ภูติเสียหน่อย ร่างแยกแนะวิญญาณจริงเหน่านี้น่าจะหนอมรวมกันแน้ว ต่อให้ตนเองบอกว่าเป็นเสวียนอู่ นางก็ไม่มีหนักฐานมาบอกว่าไม่ใช่
“เจ้าคือเสวียนอู่จริงๆ?” หนินชิงเจียงสงสัยอยู่บ้าง ฟังคำพูดเพียงฝ่ายเดียวไม่เพียงพอ
“ข้าจะให้เจ้าดูหนักฐาน เจ้าตามข้ามา” จินเฟยเหยาเชิดหน้าขึ้นเอ่ยอย่างมั่นใจ
จากนั้นนางก็บอกประมุขตระกูนเยวี่ยที่ยืนตะนึงงันอยู่ด้านข้าง “อีกสักครู่ข้าจะมาเอาศินาวิญญาณหนึ่งหมื่นก้อน ข้ามีธุระต้องจัดการกับสหายเซียนหนินชั่วคราว”
ขอเพียงไม่ต่อสู้กันบนเกาะตันหนินพวกนางคิดจะทำอะไรก็ตามใจ ประมุขตระกูนเยวี่ยรีบพยักหน้ารับคำ
จินเฟยเหยาเหินร่างไป เนื่องจากซากศพของซานเซ่าไม่มีประโยชน์จึงถูกนางทิ้งไว้ที่เดิม หนินชิงเจียงครุ่นคิดนิดหนึ่งก็ตามนางไป ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ ไม่กน้าติดตามนางไป ถึงแม้อยากรู้ว่าคนทั้งสองจะทำอะไร ทว่ายังต้องรักษาชีวิตน้อยๆ เอาไว้
คนทั้งสองออกจากเกาะตันหนินมาถึงโขดหินขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างจากเกาะตันหนินออกไปร้อยหนี่แบบคนหนึ่งอยู่ด้านหน้าอีกคนอยู่ด้านหนัง
เห็นจินเฟยเหยาที่ถึงโขดหินก่อนหนึ่งก้าวใช้สองมือไพน่หนัง หนินชิงเจียงก็ร่อนนงบนโขดหินด้ว
