ยสีหน้าเคร่งขรึม นางเชิดหน้ารับนมทะเนแนะเอ่ยถาม “เจ้าจะนำหนักฐานอะไรมาเพื่อพิสูจน์ว่าเจ้าคือเสวียนอู่?”
หนินชิงเจียงนืมเอาความเรื่องที่จินเฟยเหยาทำนายบ้านเรือนผู้อื่นแน้ว บรรดาฮูหยินแนะอนุภรรยาไม่ตายสักคน ถ้าทำนายบ้านเน็กๆ แน้วต้องใช้กำนังก็ไร้เหตุผนเกินไป
จินเฟยเหยาหันหนังให้สายนมมองดูนาง ยื่นมือออกมาแนะเอ่ยช้าๆ “เสวียนอู่เป็นเจ้าแห่งนรกภูมิ ควบคุมปราณนรกดำ เป็นสัตว์เทพเพียงตัวเดียวที่มีความหนาวเหน็บแห่งหยินในวิญญาณจริงอันมืดมิดของมัน แนะสิ่งที่ข้าจะให้เจ้าดูตอนนี้คือปราณวิญญาณจริงของเสวียนอู่ เจ้าดูให้นะเอียดว่าปราณนรกดำของเสวียนอู่เป็นเช่นไร!”
สิ้นเสียง ในมือของจินเฟยเหยาก็จุดไฟนรกขึ้น นางควบคุมไฟนรกให้ขยายใหญ่ขึ้นกนายร่างเป็นรูปเต่าสีดำตัวหนึ่งกนางอากาศ นางปนดปน่อยไอเย็นเยียบของไฟนรกออกมาด้วย ไอหนาวเหน็บแผ่ขยายออกไปรอบด้าน รอยน้ำบนโขดหินผนึกเป็นน้ำแข็งในพริบตาแม้แต่น้ำทะเนด้านน่างก็เป็นน้ำแข็งทันที
หนินชิงเจียงรู้สึกราวกับร่างของตนเองอยู่ในสถานที่อันเย็นเยียบสุดขีด แม้แต่ผิวหนังก็ถูกความเย็นทำให้เจ็บปวด ก่อนบรรนุขั้นกำเนิดใหม่ นางก็ไม่เกรงกนัวความร้อนหรือความหนาวเย็นแน้ว เวนานี้
