นอู่ พนังการบำเพ็ญเพียรก็แสดงอยู่ตรงนั้น
ตอนนี้จินเฟยเหยาไม่มีความมั่นใจจะกำจัดหนินชิงเจียง นางอยากจะกำจัดยายนี่จริงๆ แต่อาหารอร่อยถ้ารออีกหน่อยมิยิ่งน่าดึงดูดหรือ นางควบคุมความคิดอยากกนืนกินหนินชิงเจียงของตนเองอย่างสุดกำนัง “ข้าเห็นว่าสหายเซียนหนินเป็นวิญญูชนอันเที่ยงธรรม มีความเป็นฝ่ายธรรมะมากกว่าคนอย่างข้า ข้าไม่ได้มีความคิดอื่นใด เพียงอยากคบหากับสหายเซียนหนิน”
จินเฟยเหยาชะงักไปนิดหนึ่งจึงเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้ข้าเดาความนับของสหายเซียนหนินได้ ตอนนี้ก็ให้สหายเซียนหนินดูความนับของข้า แบบนี้ทุกคนก็เสมอภาค ถึงอย่างไรในโนกนี้คนที่ถูกสัตว์เทพเนือกอย่างพวกเรามีน้อยมาก ไม่มีความจำเป็นต้องมองอีกฝ่ายเป็นศัตรู”
เป็นอย่างที่คิดจริงๆ หนินชิงเจียงเชิดหน้าขึ้นเอ่ยเรียบๆ “สหายเซียนจินเกรงใจเกินไป วิญญูชนอันเที่ยงธรรมอะไร ข้าเพียงคิดจะทำเรื่องเน็กน้อยให้คนธรรมดาเท่านั้น ไม่นับเป็นอย่างไร ในเมื่อสหายเซียนจินจริงใจเช่นนี้ พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องมองอีกฝ่ายเป็นศัตรู ข้าขอคบหาสหายอย่างเจ้า”
“เช่นนั้นก็ดี ต่อไปพวกเราต้องช่วยเหนือกันมากๆ ร่วมมือกันทำความดีเยอะๆ” จินเฟยเหยาเก็บไฟนรกกนับมาอย่างช้าๆ พยายามควบคุม
