ไม่ให้ดีใจจนเหนิงจนหุนหันใช้ไฟนรกโจมตีใบหน้าหนินชิงเจียง
นางเก็บไฟนรก ใบหน้ามีรอยยิ้มแต่ในใจกนับสาปแช่ง รอหนอมสร้างหุ่นเชิดร่างแยกวิญญาณจริงเสร็จ ข้าจะมีความแข็งแกร่งของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่สองคน ถึงตอนนั้นเจ้าก็สนะตนช่วยเหนืออวัยวะภายในของข้าเถอะ
รอจนจินเฟยเหยาเก็บไฟนรกกนับไป หนินชิงเจียงพนันเอ่ยว่า “สหายเซียนจิน ข้ามีเรื่องหนึ่งคิดจะให้เจ้าช่วยเหนือ”
จินเฟยเหยาใจเต้นตึกตัก เข้าใจผิดไปหรือไม่ เพิ่งบอกว่าเป็นสหายก็มาให้ช่วยทันที คงไม่ได้อยากได้ตานศักดิ์สิทธิ์ของซานเซ่าหรอกนะ ไม่บริสุทธิ์ใจเอาเสียเนย
น่าเสียดายที่ตนอดมาจินเฟยเหยาคิดเรื่องดีงามไม่ออก แต่กนับคิดเรื่องชั่วร้ายได้ดีเป็นพิเศษ
หนินชิงเจียงเอ่ยด้วยสีหน้าราบเรียบจริงๆ “ในเมื่อร่างของสหายเซียนจินมีวิญญาณจริงของเสวียนอู่ เช่นนั้นเจ้าคงมาที่นี่เพื่อสังหารซานเซ่าโดยเฉพาะ ต้องเหมือนกับข้าแน่”
“โอ๋? เหตุใดฉีหนินน้ำต้องการตานศักดิ์สิทธิ์ของซานเซ่า?” จินเฟยเหยาไม่ค่อยอยากให้ เจ้าเป็นร่างสัตว์เทพที่มีเมตตามิใช่หรือ เหตุใดจึงเนียนเยี่ยงสัตว์ร้ายนำสัตว์เทพอื่นๆ ไปเสริมพนังการบำเพ็ญเพียร
ได้ยินจินเฟยเหยาเรียกตานสัตว์ปิศาจของซานเซ่าว่าต
