เยวี่ยทั้งหมดไปช่วยคน เหลือเพียงพ่อบ้านและประมุขตระกูลเยวี่ยค้นหาในลานเรือนอย่างละเอียด
“พ่อบ้าน ปกติข้ามาที่นี่น้อยครั้ง ในลานเรือนแห่งนี้มีอะไรเจ้าน่าจะรู้นะ?”
“ข้าก็มาน้อยครั้ง ดูไม่ออกจริงๆ ว่ามีสิ่งใดเพิ่มมาหรือขาดหายไป”
“โง่เง่า! เจ้าเป็นพ่อบ้านมิใช่หรือ เหตุใดจึงไม่รู้ว่าลานเรือนแห่งนี้มีสิ่งใดเพิ่มมาหรือขาดหายไป”
“ประมุขตระกูล...สิ่งที่ข้าสนใจไม่ใช่เรื่องเหล่านี้ จริงสิ พวกสาวใช้กวาดพื้นต้องรู้แน่ว่าในลานเรือนแห่งนี้มีอะไรเพิ่มมา ข้าจะไปตามพวกนางมาเดี๋ยวนี้”
“ท่านคิดจะให้ตระกูลเยวี่ยเราขายหน้าหรือ! ผู้บำเพ็ญเซียนกลุ่มหนึ่งหาลิงไม่พบ กลับให้สาวใช้ที่เป็นคนธรรมดามาค้นหาสัตว์ปิศาจขั้นแปด หากแพร่ออกไปการแต่งงานของสี่เหนียงยังจัดได้หรือ!”
“ความหมายของประมุขตระกูลคือ…”
“จะทำอย่างไรได้ ถ้าหาไม่พบก็ถามทุกคนว่ามีเวทค้นหาอะไรหรือไม่”
ดังนั้นประมุขตระกูลเยวี่ยจึงพาพ่อบ้านเบียดเข้าไปในกลุ่มผู้บำเพ็ญเซียน หลังแน่ใจว่าตนเองอยู่ในสถานที่ปลอดภัย เขาก็พูดกับทุกคน “สหายเซียนและผู้อาวุโสทุกท่าน ใครสามารถมองทะลุเวทแปลงกายของสิ่งวิเศษได้บ้าง ซานเซ่าตัวนี้ซ่อนกายมีแต่อันตรายต่อทุกคน”
ในยามนี้หลิน
