ชิงเจียงเข้มข้นมากเกินไปจนเกือบจะกลบกลิ่นซานเซ่า ฟ้ามืดต้นไม้มากมาย รออีกสองวันให้หลังค่อยผนึกภูเขาล้อมปราบเถอะ
คิดถึงตรงนี้ จินเฟยเหยาพลันอุ้มหัวกะโหลกกลับคฤหาสน์ตระกูลเยวี่ย พอนางกลับถึงคฤหาสน์พอดีเจอพ่อบ้าน พอเห็นหัวกะโหลกในมือจินเฟยเหยา พ่อบ้านก็ตะลึงงันเอ่ยถามด้วยสีหน้าซีดเผือด “ผู้อาวุโส นี่ท่านออกไปสังหารคนหรือ?”
“คิดอะไรอยู่น่ะ” จินเฟยเหยาถือหัวกะโหลกยื่นมาด้านหน้าพ่อบ้าน “ดูให้ชัดเจน นี่ไม่ใช่กะโหลกตามธรรมชาติ นี่คือของวิเศษที่ข้าหลอมสร้างออกมา”
กะโหลกศีรษะที่อยู่ตรงหน้าพ่อบ้านจงใจขยับกรามล่างดังกึกๆ ราวกับมีวิญญาณคนตายสิงสู่ สีหน้าของพ่อบ้านเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำพูดติดอ่าง “ผู้อาวุโส ท่านเป็นคนของโลกวิญญาณน้ำพุเหลือง[1]!”
“โลกวิญญาณน้ำพุเหลืองอะไร ฟังแล้วไม่เป็นมงคล!” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่ยินยอม
ได้ยินว่าจินเฟยเหยาไม่ใช่คนของโลกวิญญาณน้ำพุเหลือง พ่อบ้านก็โล่งอก “ผู้อาวุโสคงยังไม่รู้ โลกวิญญาณน้ำพุเหลืองอยู่รอบโลกวิญญาณซิงหลัว มาเข้าร่วมงานประชุมวิญญาณทุกครั้ง พวกเขามีทั้งชั่วร้ายและเที่ยงธรรม แยกแยะไม่ออกว่าคนดีหรือคนชั่ว โลกวิญญาณไม่กว้างนักทว่าทั้งโลกวิญญาณกลับแปลกประหลาด เมื่อลงมือหาก
