ถูกรังแกไม่ใช่คนขั้นฝึกปราณแต่เป็นซานเซ่าขั้นแปดตัวหนึ่งล่ะ?” จินเฟยเหยาหรี่ตายิ้มแย้ม
“ผู้อาวุโส…ท่านเข้าใจผิดแล้ว” พ่อบ้านยังดิ้นรน พยายามจะแก้ตัว
ทว่าจินเฟยเหยากลับไม่หวั่นไหว “ไม่ต้องเสแสร้งแล้ว ต่อให้เจ้าปลอมตัวจนเหมือนพ่อบ้านก็หนีไม่รอด เวทแปลงกายของเจ้าไม่เลวนี่ ดูแล้วเหมือนราวกับพิมพ์เดียวกันจริงๆ แต่น่าเสียดายที่เจ้ามาเจอข้า ยายปัญญาอ่อนหลินชิงเจียงยังตามหาเจ้าอยู่บนภูเขา เจ้ากลับใจกล้าวิ่งมาที่คฤหาสน์ตระกูลเยวี่ย ท่าทางจะบ้าระห่ำจริงๆ”
“ผู้อาวุโส! ท่านจะพูดใส่ร้ายผู้อื่นโดยไม่มีหลักฐานไม่ได้!” พ่อบ้านสีหน้าแปรเปลี่ยน ปฏิเสธอย่างสุดกำลัง
“หลักฐานหรือ? ข้าจะให้เจ้าดูเดี๋ยวนี้แหละ” จินเฟยเหยากดบ่าของมันและออกแรงอย่างกะทันหัน ได้ยินเสียงดังกร๊อบกระดูกไหล่ของพ่อบ้านก็หัก
“กี๊!” พ่อบ้านพลันส่งเสียงลิงร้องโหยหวน ร่างยืดขยายอย่างบ้าคลั่ง พริบตาก็กลายเป็นลิงหน้าคนขนสีเทาสูงหนึ่งจั้ง
ขณะที่มันแปลงกายพลังปิศาจก็ทะลักออกมา มันยื่นกรงเล็บมาตะปบใส่จินเฟยเหยา จินเฟยเหยารีบคลายมือแล้วกระโดดถอยหลัง ส่วนในมือของมันมีคลื่นการโจมตีออกมาเฉียดผ่านจินเฟยเหยาไป
จินเฟยเหยารู้สึกเจ็บบนเอว พอก้มหน้าลงมองก็