ับสามารถเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์และพูดภาษามนุษย์ได้ ปะปนอยู่ในฝูงชนก็ยังแยกไม่ออก”
จินเฟยเหยาหยุดฝีเท้า เอียงศีรษะมองพ่อบ้านและเอ่ยเรียบๆ “เช่นนั้นหมายความว่า คนที่ยืนอยู่ต่อหน้าข้าตอนนี้อาจจะเป็นซานเซ่าที่แปลงกายเป็นพ่อบ้าน?”
“ไม่ใช่ ผู้อาวุโสอย่าเข้าใจผิด ถึงจะเป็นไปได้ แต่ผู้อาวุโสมีพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ ต่อให้ซานเซ่าตัวนั้นบ้าระห่ำก็คงไม่วิ่งมารนหาที่ตายเบื้องหน้าผู้อาวุโสหรอก” พ่อบ้านปาดเหงื่อตกใจจนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก อธิบายอย่างลนลาน
“ล้อเล่นหรอก พ่อบ้านไม่ต้องกลัว”
“ผู้อาวุโสล้อเล่นตามสบาย แต่เกือบทำให้ผู้น้อยตกใจตาย” พ่อบ้านถอนหายใจอย่างหวาดกลัวไม่หาย
ยิ่งเข้าใกล้คฤหาสน์ตระกูลเยวี่ยบนภูเขา จินเฟยเหยาพบว่ากลิ่นหอมยิ่งชัดเจนมากขึ้น หรือว่าซานเซ่าตัวนี้แปลงกายเป็นคนตระกูลเยวี่ยแล้วซ่อนตัวอยู่ในคฤหาสน์ของพวกเขา ถ้าเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งดีจะได้ไม่ต้องไปตามหามันทั่วภูเขา และยังไม่ต้องรอผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ ก็ฟาดมันให้ตายได้ทันที
ติดตามพ่อบ้านเดินเข้าคฤหาสน์ ขณะถูกเชิญไปห้องโถง จินเฟยเหยายินดีอย่างบ้าคลั่งจริงๆ กลิ่นหอมเข้มข้นนี้ลอยมาจากห้องโถง ท่าทางซานเซ่าจะปลอมตัวเป็นใครสักคนนั่งอยู่ในห้อ
