ผู้บำเพ็ญเซียนในงานประมูลไม่รู้ว่าพวกเขาสองคนพูดคุยอะไรกัน ถึงอย่างไรโทสะของผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นกำเนิดใหม่คนนั้นก็ลดลง ภายในงานประมูลนับว่าไม่มีอันตรายแล้ว
“สหายเซียนจิน ข้าจะไม่ทำให้ลำบากใจ เจ้าจะไม่ประมูลก็ได้ ข้าได้ผลอวี้หลงมาสามผล ผลหนึ่งถือว่าข้าให้สหายเซียนจินเป็นค่าปลอบใจ” ในห้องส่วนตัวพลันมีผลไม้ขนาดเท่าลูกท้อลอยมาร่วงลงในมือจินเฟยเหยา
คิดไม่ถึงว่าจะใช้ของกินปิดปากข้า จินเฟยเหยามองผลอวี้หลงในมืออย่างไม่พอใจ กัดอย่างแรงคำหนึ่ง เคี้ยวไปสองคำ นางก็หยุด ดวงตาที่เต็มไปด้วยโทสะถลึงใส่ห้องส่วนตัว ตะโกนอย่างเดือดดาลว่า “ศิลาวิญญาณชั้นยอดเจ็ดสิบสองก้อน!”
มุมปากของบุรุษในห้องส่วนตัวโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม สั่งผู้รับใช้ด้านข้างว่า “นำผลอวี้หลงสองผลที่เหลือไปมอบให้นาง แสดงท่าทางเกรงอกเกรงใจหน่อย”
ภายใต้สายตามองคนโง่และชื่นชมของทุกคน กระจกสภาพโลกวิญญาณถูกจินเฟยเหยาประมูลไปแล้ว จากนั้นมันก็ถูกส่งมาถึงเบื้องหน้านาง จินเฟยเหยาเก็บกระจกสภาพโลกวิญญาณไปอย่างเดือดดาล และโยนป้ายผลึกม่วงลงบนถาดที่อีกฝ่ายยกมาอย่างอารมณ์ไม่ดี “คืนเศษมาให้ข้า! ขาดไปแม้แต่ก้อนเดียวก็ไม่ได้”
“ผู้อาวุโส นี่คือสิ่งท
