ให้แผนที่หยุดลงก่อน ในสถานที่ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโลกวิญญาณเป่ยเฉิน มีจุดเล็กๆ อันหนาแน่นแถบหนึ่ง บนนั้นเขียนว่าโลกวิญญาณซิงหลัว
“ที่แท้ใกล้ขนาดนี้?” คิดไม่ถึงว่าโลกวิญญาณซิงหลัวจะอยู่ด้านข้าง ทั้งยังดูเหมือนไม่ไกล เพียงแต่จินเฟยเหยามองอย่างละเอียดอีกครั้งจึงพบว่าอัตราส่วนไม่ถูกต้อง ระยะห่างนี้ดูเหมือนจะกว้างกว่าโลกวิญญาณเป่ยเฉินสองสามเท่า
“นี่ไม่ใกล้เลยสักนิด ระยะห่างนี้ถ้านั่งพรมบินอย่างไรก็ต้องบินถึงสองสามปี!” จินเฟยเหยาทำท่าทำทาง เอ่ยอย่างหดหู่ ไกลเกินไปแล้ว หรือว่าตอนปู้จื้อโหยวไปเข้าร่วมงานคบหาสหายทางเวทมนตร์ก็บินไป?
จินเฟยเหยารู้สึกว่าบินไปแบบนี้โง่งมเกินไป จึงย้ายสายตาไปที่ชิ้นสีขาวของโลกวิญญาณเป่ยเฉิน พอการรับรู้ขยับ บานกระจกทั้งหมดก็ปรากฏแผนที่ของโลกวิญญาณเป่ยเฉิน สถานที่ต่างๆ ของสำนักตงอวี้หวงล้วนมีอยู่ในนั้น เมืองวั่นเซียนสุ่ยก็ตั้งอยู่ริมทะเล สำนักอื่นๆ อีกหลายสำนักก็มี อีกทั้งแม้แต่เขตแดนของโลกเผ่ามารก็อยู่ในนั้นเช่นกัน แต่กลับไม่มีโลกวิญญาณหนานเฟิง
จะว่าไปจินเฟยเหยาก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับโลกวิญญาณเป่ยเฉินนัก แค่อาศัยอยู่เมืองวั่นเซียนสุ่ยและเทือกเขาอูอวิ๋นนานหน่อย แม้แต่สำน
