ยังแข็งแกร่งยิ่ง
ที่นี่คือในเมืองลั่วรื่อ เหรินเซวียนจือไม่อยากให้ร่างจริงของฉยงฉีถูกเห็น ดังนั้นจึงไม่ได้แสดงร่างจริง เพียงอาศัยพละกำลังร่างเดิมของตนเองต่อสู้กับอวี้เจียวเจี๋ย
เหรินเซวียนจือก็เหมือนกับจินเฟยเหยา ขณะที่ยังไม่ได้แปลงเป็นสัตว์ร้าย พลังการบำเพ็ญเพียรก็แค่ที่เห็นภายนอก ถ้าเปลี่ยนเป็นระดับขั้นของสัตว์ปิศาจก็เป็นเพียงขั้นแปดช่วงกลางถึงช่วงปลาย แต่ถ้าแปลงเป็นสัตว์ร้ายกลับเป็นขั้นเก้าขึ้นไป สัตว์ปิศาจขั้นแปดและขั้นเก้าคือการก้าวกระโดดขั้นใหญ่ ราวกับขั้นกำเนิดใหม่บรรลุเป็นขั้นแปลงจิต ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหลายเท่า
จินเฟยเหยารู้สึกว่าตอนนี้ตนเองสมควรช่วยเหรินเซวียนจืออีกแรง นางยกถุงในมือขึ้น ใช้พลังวิญญาณกั้นบนฝ่ามือไว้แล้วคว้าผงสีเหลืองกำมือหนึ่งโยนใส่พวกเขา
“สหายเซียนเหริน! ข้าช่วยเจ้าอีกแรง ข้าทำเรื่องที่รับปากเจ้าแล้วนะ!” จากนั้นผงสีเหลืองก็ฟุ้งตลบและห่อหุ้มเหรินเซวียนจือและอวี้เจียวเจี๋ยไว้ในนั้น จินเฟยเหยาตะโกนขึ้นแล้วรีบวิ่งออกมานอกกระโจมหอสมบัติ
จากนั้นจินเฟยเหยาก็เหยียบพรมบินหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว
สองเดือนต่อมา หน้าแผงเล็กๆ แห่งหนึ่งที่เมืองหยวน จินเฟยเหยากำลัง
