บียบ ก่อนหน้านี้ตกลงกันแล้ว สตรีเป็นของเจ้า กระต่ายเป็นของข้า ข้าจะเหลือโลหิตไว้ให้เจ้านิดหน่อย อีกทั้งเจ้าก็บอกว่าจะทำลายเมืองลั่วรื่อ เจ้าพยายามเข้า ข้าจะคอยให้กำลังใจอยู่ข้างหลัง”
“อะไรนะ!” เหรินเซวียนจือและอวี้เจียวเจี๋ยอุทานออกมาในเวลาเดียวกัน เหรินเซวียนจือมีโทสะที่จินเฟยเหยาอุ้มโห่วแล้วคิดจะหนีไป ส่วนอวี้เจียวเจี๋ยกลับเดือดดาล คิดไม่ถึงว่าสองคนนี้จะมาทำลายเมืองลั่วรื่อของตนเอง
ในเมืองลั่วรื่อมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่จำนวนไม่น้อย แต่ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอิสระหรือคนของสำนักชั่วร้ายโดยรอบ ถึงอย่างไรก็ไม่มีผู้บำเพ็ญเซียนคนใดยินยอมอาศัยอยู่ในกระโจมระยะยาว
ดังนั้นเหรินเซวียนจือจึงกล้าเรียกให้จินเฟยเหยามาที่เมืองลั่วรื่อเนื่องจากสาเหตุนี้ อีกทั้งอวี้เจียวเจี๋ยยังมีพฤติกรรมไม่ดี ผู้บำเพ็ญเซียนที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือคงมีไม่มาก
“พวกเจ้าสองคนสู้กันไป ข้าจะออกไปรอข้างนอกก่อน” จินเฟยเหยาใช้พลังวิญญาณสะกดโห่วไว้แล้วหิ้วหูของมันวิ่งออกไป
เหรินเซวียนจือมีโทสะแทบตาย ต่อให้ตนเองคิดจะทำลายเมืองลั่วรื่อ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะยั่วโทสะอวี้เจียวเจี๋ย! นี่ไม่เหมือนกับที่ตกลงกันไว้ในตอนแรกเลยสักนิด ตนเองวางแผนไว้แล้วว่าจะให้จินเฟยเหยาใกล้ชิดกับอวี้เจียวเจี๋ยก่อน จากนั้นตนเองค่อยปะปนเข้าไปแอบดึงพลังนาง
ทว่าเพราะเหตุใดเรื่องจึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้! นอกจากแผนการและเส้นทางที่มาเหมือนเดิมแล้ว นับตั้งแต
