มหมาย
เหล่มองเหรินเซวียนจือ จินเฟยเหยาพบว่าในดวงตาของเขาก็มีความยินดีที่ได้เห็นเจ้าเมืองคนงามแห่งเมืองลั่วรื่อ สำหรับปิศาจราคะอย่างเขาแล้ว คาดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่เบิกบานใจยิ่ง จินเฟยเหยาพกพาสีหน้าอมยิ้มนิดๆ ติดตามบ่าวรับใช้หน้าบูดบึ้งราวกับมาทวงหนี้คนนั้นก้าวเข้าไปในกระโจมสมบัติกับเหรินเซวียนจือ พอก้าวเข้าไปไอร้อนก็พุ่งมาปะทะหน้า ด้านในมีคนจำนวนมาก
ในกระโจมขนาดใหญ่มีผู้บำเพ็ญเซียนที่มาซื้อสิ่งของเบียดเสียดกันแน่นขนัด ทุกคนล้วนนั่งบนพื้นที่ปูด้วยพรม ถึงคนจะเยอะทว่าไม่เกิดเหตุการณ์คนมากองรวมกัน จินเฟยเหยามองบนพื้น ที่แท้บนพื้นใช้พรมขนาดเล็กที่แตกต่างกันแบ่งเขตพื้นที่ ผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่งนั่งหนึ่งผืน เป็นระเบียบเรียบร้อยไม่วุ่นวาย
พรมล้อมเป็นรูปวงกลมและขยายออกไปเป็นวง กลางกระโจมมีแท่นรูปวงกลมสูงสามฉื่อ เวลานี้บนแท่นกำลังมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมช่วงปลายกำลังประมูลซากศพอายุสี่ร้อยปีศพหนึ่ง โลกวิญญาณหนานเฟิงเป็นที่รวมของผู้ฝึกวิชาชั่วร้ายจริงๆ สิ่งของที่ประมูลล้วนมีเอกลักษณ์
ทว่าในกระโจมทั้งหมดมีสถานที่แห่งหนึ่งเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ นั่นเป็นแท่นสูงสามฉื่อกว้างประมาณสี่จั้ง มีสตรีกลุ่มใหญ่นั่งอยู่บนแท่น พวกนางทั้งหมดล้อมรอบสัตว์ปิศาจตัวหนึ่งไว้ กำลังชมการประมูลอย่างออกรส และยังมีคนกำลังพูดอะไรบางอย่างกับสัตว์ปิศาจ
“นี่คือโห่ว? หน้าตาไม่ธรรมดาจริงๆ อีกทั้งร่างยังมีเนื้อเย
