อะ เพียงแต่ลักษณะแปลกประหลาดเกินไป” สัตว์ปิศาจที่นั่งอยู่บนแท่นหน้าตาเหมือนบุรุษคนหนึ่งอย่างยิ่ง บนหัวมีหูยาวสีดำสองข้าง ที่บ้าบอคือยังติดเครื่องประดับไว้บนหูจำนวนมาก ไม่รู้ว่าเจ็บหรือไม่
บอกว่ามันหน้าตาเหมือนบุรุษ แต่ไม่ได้บอกว่ามันหน้าตาหล่อเหล่าอะไร ที่จริงใบหน้าของมันเหมือนถูกวัวกระทืบจนเละ เพียงแต่เนื่องจากมีจมูกมีตาจึงดูออกรางๆ ว่าเหมือนคน อีกทั้งมันยังสวมชุดปักลวดลายหงส์และมังกร นั่งอยู่ท่ามกลางผู้บำเพ็ญเซียนสตรีดูแล้วทำให้คนสะอิดสะเอียนจริงๆ สูงกว่าจินเฟยเหยาครึ่งตัว พลังการบำเพ็ญเพียรก็เทียบเท่าขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลาย
จินเฟยเหยามองมัน รู้สึกว่ารสนิยมของเจ้าเมืองลั่วรื่อย่ำแย่เกินไปจริงๆ แต่คิดๆ ดูแล้วอาจจะเป็นไปได้ว่าตัวของโห่วเองหน้าตาน่าเกลียด ต่อให้น่าเกลียดก็จัดการสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ แบบนี้จะกระทบถึงความอยากอาหาร นางรู้สึกขยะแขยงมาก ยกเลิกการตัดสินใจที่คิดจะกินเนื้อให้หมดก่อนหน้านี้ทันที หลับตาดึงเอาตานศักดิ์สิทธิ์และโลหิตไปก็พอ
ในเวลานี้ เหรินเซวียนจือกลับมองจินเฟยเหยาแล้วถ่ายทอดเสียงเอ่ยว่า “ขนาดตัวไม่เล็กไปหรือ? ความอยากอาหารตอนกินเนื้อของเจ้าเล็กแค่นี้เอง!”
“หา?” จินเฟยเหยาฟังคำพูดของเขา มองไปยังสถานที่ที่เหรินเซวียนจือบอกใบ้ด้วยความสงสัย นางเห็นกระต่ายอ้วนขนาดเท่าแตงโมตัวหนึ่งกำลังกลิ้งอยู่บนแท่นเบื้องหน้าสัตว์ปิศาจตัวนั้น
หูยาวสีดำ ร่างสีขาว ขนฟูฟ่องไปทั้งตัว ดว
