าเจ้าจากข้า ถ้าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ก็ซ่อนตัวให้ดี หลังข้ากลับมาจากโลกวิญญาณหลัวซิง เจ้าค่อยบอกสถานที่ซ่อนตัวกับข้า อย่าให้ถูกคนพบเห็นเด็ดขาด ข้าขอค่าตอบแทนอย่างงามจากเขาแล้ว’
เห็นข้อความบรรทัดนี้ จินเฟยเหยาแน่ใจว่าปู้จื้อโหยวต้องเป็นคนส่งอย่างแน่นอน เพียงแต่เขาเห็นตนเองเป็นคนโง่งมหรือ คิดไม่ถึงว่าจะเขียนข้อความแบบนี้ออกมาให้ตนเองบอกร่องรอยแก่เขา เขาจะได้เอาไปขายง่ายๆ
“ฝันไปเถอะ ฮึ” แล้วพลิกอ่านข้อความอื่นๆ ต่อ
“ผู้ฝึกวิชาชั่วร้ายของโลกวิญญาณหนานเฟิงทำเรื่องไร้คุณธรรมไม่น้อย คิดไม่ถึงว่าจะมีเนื้อหาด่าทอพวกเขาหนึ่งหน้าเต็มๆ” อ่านหน้านั้นทั้งหมดเป็นผู้ฝึกวิชาชั่วร้ายในโลกหนานเฟิงที่ปล้นชิงผู้บำเพ็ญเซียนสตรี สังหารคนชิงวิญญาณ จับคนมาป้อนสัตว์เลี้ยง จินเฟยเหยาอดส่ายศีรษะไม่ได้
ในเมื่อน่าชังขนาดนี้ ทำไมไม่ร่วมมือกันไปโจมตีพวกเขาเหมือนที่ทำกับเผ่ามาร คาดว่าสภาพแวดล้อมของโลกวิญญาณหนานเฟิงคงเลวร้ายถึงขีดสุด ทำให้พวกเขาไม่สนใจจะไปสำรวจโลกหนานเฟิงสังหารผู้ฝึกวิชาชั่วร้าย ส่วนเผ่ามารเหมือนจะไม่กระทำเรื่องเหล่านี้ เนื่องจากยึดครองสถานที่ดีๆ จึงเห็นเผ่ามนุษย์เป็นที่ขัดตามาโดยตลอด
แต่เรื่องที่เจ้าพวกนี้ก
