ด้เล็กๆ ได้พอดี เพื่อไม่ให้ศิษย์สำนักเทียนตี้พบเห็นที่นี่ นางจึงให้พั่งจื่อและต้านิวเค้นน้ำพิษสิบกว่าวันตรงทางเข้าหุบเขา จากนั้นกางวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจทำให้ภายในหุบเขาทั้งหมดเต็มไปด้วยหมอกขาวปกคลุมบดบังเกาะลอยได้เล็กๆ ไว้
ศิษย์สำนักเทียนตี้ซึ่งแล่นมาสำรวจความลึกลับทั้งหมดถูกนางกักขังไว้ในวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจ วงเวทวิญญาณปิศาจที่บรรจุมังกรขั้นเจ็ดสิบสองตัว อานุภาพไม่เหมือนกับตอนบรรจุสัตว์ปิศาจขยะขั้นสองขั้นสามในวันวาน ทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนเหล่านี้หลงทางจนสับสนและแยกทิศทางไม่ออก ทั้งยังสร้างภาพมายาเป็นพิเศษทำให้พวกเขาเข้าใจผิดนึกว่ามาถึงในหุบเขา และทุกแห่งหนในหุบเขาแห่งนี้เต็มไปด้วยน้ำพิษ ไม่มีหญ้าวิญญาณหรือสิ่งพิเศษเฉพาะอะไร
การสังหารพวกเขาง่ายดายยิ่ง แค่เกรงว่าหลังจากสังหารแล้ว คนเหล่านี้จะอับอายจนกลายเป็นโทสะจนต้องรู้สิ่งที่อยู่ในหมอกขาวให้กระจ่างชัดให้ได้ ถ้าแล่นมาที่นี่ทั้งวันคงน่ารำคาญแทบตาย ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงให้พวกเขาเข้ามาได้อย่างสบายๆ หลังจากขังไว้สามสี่วันค่อยปล่อยออกมา
ทำเช่นนี้หลายครั้ง คนของสำนักเทียนตี้จึงไม่ค่อยชอบมาที่นี่อีก บางครั้งยังมีคนมาเก็บน้ำพิษ จินเฟยเหยาก็คร้
