ถึงว่ามันแค่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ทว่าไม่ได้หลุดเป็นชิ้นๆ
จินเฟยเหยาปิดประตูกระท่อม ทอดถอนใจชื่นชมพี่สยง ดูเหมือนเขาจะคาดเดาได้ว่าตนเองจะกลายเป็นเช่นนี้ จึงท่องจำเวทหุ่นเชิดมาให้ตนเองโดยเฉพาะ ถ้าไม่มีเสี่ยวหงกับเสี่ยวลวี่ ทั้งต้านิวยังถูกพั่งจื่อทำท้องโต คงไม่มีใครทำงานจิปาถะบนเกาะ
คิดถึงว่าต่อไปภายในสระน้ำสองหมู่จะเต็มไปด้วยลูกอ๊อด จินเฟยเหยาก็รู้สึกศีรษะพองโต มีเพียงเสี่ยวหงกับเสี่ยวลวี่เกรงว่าคงทำงานไม่ทัน ท่าทางตนเองต้องหลอมหุ่นเชิดพวกเสี่ยวหลันเสี่ยวหวงออกมา ไม่เช่นนั้นในอนาคตคงอยู่ไม่ไหว
ในขณะที่นางรู้สึกหงุดหงิด คิดจะต่อยอาชญากรตัวสำคัญอย่างพั่งจื่อสักยก นอกหุบเขาก็มีเสียงร้องของสัตว์ภูติดังมา สัตว์ภูติของลี่เหนียงมากินข้าวฟรีอีกแล้ว
ตั้งแต่จินเฟยเหยามาตั้งรกรากในเทือกเขาอูอวิ๋นและยังล่าสัตว์ปิศาจหลายตัวโยนให้พวกสัตว์หลัวซิงกินฟรีๆ บางครั้งบางคราวเจ้าพวกนี้ก็มาขอข้าวกิน แต่ไม่ได้มามือเปล่า ทุกครั้งที่มาล้วนนำข่าวสารที่ได้ยินจากโลกภายนอกหรือขโมยซื่อเต้าจิงมาให้จินเฟยเหยา
พวกมันมีข้าวกิน จินเฟยเหยาก็ได้รู้ข่าวสารภายนอก เรียกได้ว่ายิงนัดเดียวได้นกสองตัว
จินเฟยเหยานำถุงเฉียนคุน
