็ได้ลิ้มรสจุดสุดยอดของกบไปแล้ว ยังมีอะไรไม่พอใจอีก ถ้ายังไม่ทำงานระวังต้านิวจะอัดเจ้า” จินเฟยเหยาหมุนตัวมาคำรามใส่มันหลายประโยค จากนั้นก็กลับกระท่อม
ตอนนี้จินเฟยเหยาอาศัยอยู่ในกระท่อมที่จอมมารหลงอาศัยอยู่ในอดีต กระท่อมของตนเองให้ต้านิวยึดครอง เป็นกบสองตัวและสุนัขหนึ่งตัวยังจะอาศัยอยู่กระท่อมอีก แต่ต้านิวกลับต้องอยู่ในกระท่อม ทั้งยังมีพวกโต๊ะเก้าอี้เตียงฟูกพร้อมสรรพ แม้แต่อ่างอาบน้ำก็ให้มันยึดครอง
เนื่องจากอ้วนเกินไป ต้านิวจึงมีสีหน้าอัปลักษณ์ ดุร้าย และเกียจคร้านทั้งวัน
ไม่รู้ว่าพั่งจื่อไร้มโนธรรมหรือจิตใจได้รับความกระทบกระเทือนสุดขีด คิดไม่ถึงว่าจะหดลีบ ถ้ามีเวลาว่างก็หดตัวอยู่ใต้ต้นไม้ทั้งวัน มองดอกไม้สีแดงสีขาวเหล่านี้อย่างเหม่อลอย ดวงตาไร้ชีวิตชีวา แต่พอครุ่นคิดดูอย่างละเอียด ปกติดวงตาของเจ้านี่ก็ไม่ค่อยมีชีวิตชีวาอยู่แล้ว ตอนนี้เป็นแบบนี้ก็สมน้ำหน้ามัน ใครให้ในอดีตมันใช้งานต้านิวเป็นทาสทั้งวัน
เก้าอี้นอนที่จินเฟยเหยาสั่งทำเมื่อร้อยปีก่อนตกเป็นของต้านิว เห็นมันยัดร่างอ้วนๆ ลงไปนอนโยกบนเก้าอี้ นางก็ถอนหายใจชื่นชมในความแข็งแกร่งของเก้าอี้ตัวนี้ ของหนักขนาดนี้ยังวางลงไปได้ คิดไม่
