ตาเกินไป ดังนั้นจึงใส่ไว้ในเกาะลอยได้เล็กๆ ถุงเฉียนคุนส่วนมากก็ให้ต้านิวนำเข้าไปในเกาะด้วย จินเฟยเหยาพกพาถุงเฉียนคุนใบเดียวที่บรรจุตานสัตว์ปิศาจและเกาะลอยได้เล็กๆ
สุนัขที่มีถุงเฉียนคุนห้อยไว้บนคอต้องถูกคนปล้นชิงไปในเวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อแน่ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงให้ต้านิวเย็บผ้าคาดพุงแนบตัวให้ตนเองชิ้นหนึ่ง จากนั้นซ่อนถุงเฉียนคุนไว้ด้านในและยังให้ต้านิวถักขนตรงหน้าอกของตนเองเป็นเชือกเส้นเล็กๆ แล้วผูกถุงเฉียนคุนไว้บนขนเพื่อไม่ให้ถุงเฉียนคุนร่วงหล่น แบบนี้จะได้ไม่เกิดความผิดพลาด
จินเฟยเหยาใจกล้ามาก คิดไม่ถึงว่าจะหนีมาในดินแดนของเผ่ามนุษย์ แต่นางจะไม่มาก็ไม่ได้ หนทางกลับสู่โลกระดับวิญญาณ นางรู้จักแต่เรือเหาะของเมืองวั่นเซียนสุ่ย เผ่ามารไปมาอย่างไรนางไม่รู้เลยสักนิด คิดๆ ดูตนเองก็ทึ่มไปหน่อย ปกติน่าจะอาบแดดแต่น้อยและสอบถามให้มาก
ทว่าตอนนี้สำนึกเสียใจไปก็ไร้ประโยชน์ ถึงรู้ว่าเผ่ามารไปมาโลกระดับเทพอย่างไร นางก็ไม่กล้าไป ตนเองหนีมาแล้ว เผ่ามารต้องค้นหาตนเองไปทั่วแน่ โดยเฉพาะสถานที่กลับโลกระดับวิญญาณต้องเฝ้ายามอย่างแน่นหนา มาดินแดนของเผ่ามนุษย์ดีกว่า คนที่นี่ไม่รู้ว่าตนเองหนี
