มา อีกทั้งเผ่ามนุษย์มีสำนักมากมาย คนเยอะแยะส่งเสียงเอะอะ ใครจะรู้ว่าสุนัขสีดำตัวเล็กๆ อย่างเจ้าเป็นใคร
ตั้งแต่จินเฟยเหยาเดินวางมาดติดตามผู้บำเพ็ญเซียนเดินเข้าเมืองหลีฮวาได้ นางก็รู้ว่าตนเองเดิมพันได้ถูกต้อง ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าถูกจู๋ซวีอู๋เหยียบเท้า ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่อย่างเขายังมองไม่ออก การปะปนขึ้นเรือเหาะของเมืองวั่นเซียนสุ่ยน่าจะง่ายดุจพลิกฝ่ามือ
จินเฟยเหยาปัดๆ ขาหน้าที่ถูกจู๋ซวีอู๋เหยียบจนสกปรกแล้ววิ่งตรงไปยังสถานที่ที่เรือเหาะอยู่ เรือเหาะจอดอยู่ด้านหลังเมืองหลีฮวา ตอนนี้ยังไม่มีผู้บำเพ็ญเซียนขึ้นเรือ จินเฟยเหยาก็อาศัยอยู่ที่ร้านตานสัตว์ปิศาจแห่งหนึ่งไม่ไกลนัก
ด้านล่างร้านนี้มีบันได พอดีมีสถานที่หลบแดดหลบฝนได้ นางเฝ้ามองเรือเหาะอยู่ที่นี่ เถ้าแก่ร้านพบเห็นจินเฟยเหยาอย่างง่ายดาย เถ้าแก่เห็นสุนัขตัวนี้มีคนเลี้ยงและกลับพลัดหลงจึงโยนเนื้อติดกระดูกให้นาง
เพื่อแสร้งทำให้เหมือนหน่อย จินเฟยเหยาจึงกระดิกหางให้เขาแล้วคาบกระดูกชิ้นนั้นไปด้านล่างบันได ฉวยโอกาสที่คนไม่สังเกตเห็นใช้ฝ่าเท้ากดเนื้อติดกระดูกชิ้นนั้นฝังลงไปในดิน
บางครั้งนางก็ปีนขึ้นมาอาบแดดที่ด้านล่างประตู
