ใหม่ก็ถูกดวงจิตที่แยกออกมาของฮุ่นตุ้นกลืนกิน ได้ยินว่าตอนนี้บรรลุร่างเทพของฮุ่นตุ้นแล้ว นอกจากมีเสียงดนตรีดังออกมาจากเขตต้องห้ามหลังภูเขาของสำนักหลิงเถี่ยวทุกวัน ก็ไม่มีคนภายนอกเคยเห็นนางมานานแล้ว” จู๋ซวีอู๋สั่นศีรษะ ถอนหายใจยาวอย่างหาได้ยาก
ไป๋เจี่ยนจู๋ชะงักนิดหนึ่งจึงเอ่ยว่า “ข้านึกว่ามีเพียงคนที่พฤติกรรมมีปัญหาจึงถูกร่างแยกของสัตว์ร้ายเลือกเสียอีก ที่แท้คนดีก็กลายเป็นสัตว์ร้ายได้? ขบคิดไม่เข้าใจเลยจริงๆ”
“พฤติกรรมมีปัญหา?” จู๋ซวีอู๋ครุ่นคิด “นอกจากเถาอู้[2]ที่เมื่อหนึ่งพันปีก่อนถูกผู้บำเพ็ญเซียนล้อมปราบและสังหารตายเป็นเผ่ามารที่ชั่วร้ายแล้ว ดูเหมือนคนที่ฮุ่นตุ้นและเทาเที่ยเลือกล้วนไม่ใช่คนที่ชั่วร้าย ร่างแยกของฉยงฉียังไม่ปรากฏขึ้น และเป็นไปได้ว่าปรากฏขึ้นแล้วแต่ยังไม่มีคนรู้ อีกทั้งพอคำนวณดู ในสามคนมีสองคนเป็นเผ่ามนุษย์ นี่เป็นครั้งแรกที่เลือกเผ่ามารน้อยกว่าเผ่ามนุษย์”
“ซือจู่ การปรากฏตัวขึ้นของสัตว์ร้ายทั้งสี่มีกำหนดเวลาแน่ชัดหรือไม่?” ไป๋เจี่ยนจู๋รู้สึกว่าเรื่องนี้ประหลาดเกินไปจริงๆ ร่างแยกของสัตว์ร้ายเหล่านี้แล่นลงมาทำอะไร?
จู๋ซวีอู๋เอียงศีรษะครุ่นคิด “ดูเหมือนจะไม่มี บางครั้งหลายพันป