เขาฝั่งตรงข้ามถูกตัดราบทันที นางเห็นสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณสูงสิบจั้งตัวนี้ ก็อดด่าทอไม่ได้ “เจ้านี่คิดไม่ถึงว่าจะลงมือกับข้า เสียทีที่ก่อนหน้านี้ข้าดีต่อเจ้า”
สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณคำรามใส่นาง ไม่มีความคิดจะพูดคุยตีสนิทกับคนรู้จักเลยสักนิด
จินเฟยเหยามีโทสะแล้ว สะบัดร่างคำรามลั่นและขยายร่างสูงสิบจั้งกว่า จากนั้นอ้าปากกัดสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ นางเข้ามากัดแบบนี้และไม่มีความคิดจะใช้เวทมนตร์เลยสักนิด ทำให้สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณไม่มีหนทางใช้เวทมนตร์ออกมา ได้แต่ยกกรงเล็บและกัดกับจินเฟยเหยา
แต่ปกติสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณใช้เวทมนตร์ ถึงตัวมันจะมีเรี่ยวแรงมากทว่านั่นคือเผชิญกับสัตว์ปิศาจอื่นๆ เมื่อต่อกรกับเทาเที่ยที่ดำรงชีพด้วยการกิน การต่อสู้ประชิดตัวแบบนี้มันเสียเปรียบมาก จินเฟยเหยาใช้กรงเล็บกดมันไว้แล้วกัดคอของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณ ฟันอันแหลมคมกรีดลำคอของมันออกอย่างง่ายดาย
สัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณคำรามอย่างเดือดดาล พ่นแสงสีขาวดวงหนึ่งออกจากปาก ลอยเฉียดแขนซ้ายของจินเฟยเหยาไป เลือดเนื้อกระเซ็นทันที จินเฟยเหยารู้สึกว่าแขนซ้ายเจ็บปวดอย่างรุนแรง เมื่อครู่ด้านซ้ายก็ถูกดาบของมนุษย์วารีฟัน ตอนนี้ถูกแสงสีขาวของสั
