า หอกวิญญาณมารดำกลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้งกระพริบแสงเย็นเยียบทิ่มแทงมา
“เจ้าจึงเป็นร่างจริง!” ติงจั๋วได้สติคืนมา เสี่ยงอันตรายมาเช่นนี้จึงเป็นร่างจริงของหลง ส่วนคนที่กางร่มคือร่างแยกของหลง
หอกวิญญาณมารดำพุ่งเข้ามาแล้ว ด้านหลังติงจั๋วกระพริบวาบ ปีกที่ซ่อนไว้ปรากฏขึ้นบนแผ่นหลังส่งเสียงหึ่งๆ แล้วหลบออกไปได้ ทว่าหอกวิญญาณมารดำราวกับกินมากเกินไป หัวหอกเปลี่ยนเป็นอ่อนยวบแล้วคายกะโหลกยักษ์ตาเดียวออกมาใส่เขา
พอหัวกะโหลกปรากฏ อัสนีสวรรค์ที่ถูกมุกกลมกักขังไว้บนท้องนภาทั้งหมดก็เปลี่ยนเป้าหมาย ผ่าลงบนกะโหลกชิ้นนั้นทันที เหนือกะโหลกเกิดบอลสายฟ้ากว้างหนึ่งจั้งและกะโหลกพาบอลสายฟ้าอัดกระแทกใส่ติงจั๋ว
“อ๊า!” ติงจั๋วส่งเสียงร้องโหยหวน อัสนีสวรรค์บนท้องนภาผ่าลงมาตามกะโหลกชิ้นนี้
“ยอดเยี่ยมยิ่ง คิดไม่ถึงว่าหอกจะเปลี่ยนรูปร่างได้” จินเฟยเหยาจุปากเอ่ยชม
“ฟู่ว…ฟู่ว…” จินเฟยเหยารู้สึกว่าด้านหลังคอมีไอร้อนส่งมา นางสงบสติพลิกตัวไปอีกด้านแล้วหมุนตัวใช้อุ้งเท้าตบ
บางอย่างด้านหลังก็หายตัวหลบหลีกอย่างรวดเร็ว สะบัดขนอ้าปากพ่นแสงสีขาวดวงหนึ่งออกมา
จินเฟยเหยาวิ่งตะบึง หลบหลีกแสงสีขาวและโจมตีแสงสีขาวกระเด็นไปทำให้ไหล่
