นทร์ยังไม่ได้ปล่อยออกมาก็ถูกจินเฟยเหยาตบหลายครั้งจนคว่ำลงกับพื้น
จินเฟยเหยาเตะอย่างดุร้ายอีกที แล้วเหยียบขาของจิ้งจอกแสงจันทร์อย่างแรง ส่วนหญ้าศิลาสวรรค์ทางด้านข้างก็ถูกนางเหยียบย่ำจนกลายเป็นเศษซากผสมกับดินบนพื้นจนกลายเป็นก้อน กรงเล็บแล้วกรงเล็บเล่า จิ้งจอกแสงจันทร์ถูกผู้มาจากภายนอกทุบตีจนหลงเหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายอย่างงุนงง เห็นท้องฟ้ามีฝนโปรยปรายลงมาไม่หยุด มันก็งุนงงอยู่บ้าง เพียงเพื่อหญ้าศิลาสวรรค์ต้นหนึ่งจำเป็นต้องทำเช่นนี้ด้วยหรือ?
“ดุร้ายจริงๆ…” หลงกางร่มมองจินเฟยเหยาทุบตีจิ้งจอกแสงจันทร์อย่างสงบนิ่ง รู้สึกว่าตนเองพบวิธีที่สามารถควบคุมเทาเที่ยให้ทำงานได้แทนที่จะทำพันธะสัญญาสัตว์ภูติ ทรมานมันก็พอ
จินเฟยเหยาสังหารจิ้งจอกแสงจันทร์แล้วนำตานสัตว์ปิศาจออกมา มองตานสัตว์ปิศาจสีขาวน้ำนมในมือ นางก็หัวเราะหึๆ ตอนนี้ร่างขยายใหญ่ขึ้น สามารถกินตานสัตว์ปิศาจที่ใหญ่กว่ากำปั้นคนสองเท่าพวกนี้ลงไปได้สบายๆ กินมากๆ หน่อยจะได้เลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่เร็วๆ จะได้หลุดพ้นจากเจ้าบ้าที่น่าชังคนนี้
กำลังเตรียมจะโยนตานสัตว์ปิศาจเข้าปาก ตานสัตว์ปิศาจพลันหายวับไปจากบนอุ้งเท้าของนาง “อ๊า!” จินเฟ
