ญาณขั้นเทพในตำนาน ไม่เห็นหญ้าวิญญาณกลับเจอหอยทากสูงหนึ่งตัวคนกว่าจำนวนมากคลานอย่างเชื่องช้าในสายฝน พอพบความเคลื่อนไหวก็หยุดลงทันทีและหดตัวเข้าในข้างในทั้งหมด เปลือกแข็งทั่วร่างงอกหนามแหลมมีพิษขนาดยักษ์เต็มไปหมดเป็นการป้องกัน
คิดถึงฉากนี้จริงๆ ทำให้จินเฟยเหยาอดนึกถึงเรื่องในเวลานั้นไม่ได้ ที่จริงถ้าทุกคนต่างหลบอยู่ในเปลือกหอยทาก การบุกฝ่าชั้นเมฆส่วนนอกของโลกระดับเทพก็ไม่ใช่เรื่องยาก นั่นคืออะไร จินเฟยเหยาวิ่งไปวิ่งมาพลันหยุดลง ใต้รากไม้อันห่างไกลมีพืชที่เหมือนก้อนหินก้อนหนึ่ง หากมิใช่มันส่งกลิ่นหอมออกมาและยังมีปราณวิญญาณโอบล้อมก็เกือบจะพลาดไปเสียแล้ว
“หญ้าศิลาสวรรค์ เจ้าโชคดีไม่เลว นี่เป็นวัตถุดิบหลอมยาแดนสวรรค์” หลงก็สังเกตเห็นหญ้าศิลาสวรรค์ก้อนนั้น แต่กลับไม่รีบร้อนไปเด็ด ทว่าอธิบายให้จินเฟยเหยาฟังรอบหนึ่ง
จินเฟยเหยารู้จักยาแดนสวรรค์ นี่เป็นยาชนิดหนึ่งที่ให้ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่กิน เป็นยาวิญญาณทั่วไปที่ใช้สำหรับเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียร นางเพียงรู้จักยาแต่ไม่รู้ตำรับยา แต่สิ่งที่จินเฟยเหยาสนใจมากกว่าตำรับยาคือสิ่งนี้ขายได้กี่ศิลาวิญญาณ
เห็นหลงไม่เอ่ยวาจาและไม่มีความคิดจะเข้า
