ายทางคือเกาะลอยได้ที่มีขนาดเพียงห้าสิบหมู่ บนเกาะนอกจากตรงกลางมีแท่นราบที่เกิดจากการฟันก้อนศิลายักษ์ก็เป็นทุ่งหญ้าเขียวชอุ่ม ไม่มีต้นไม้และไม่มีก้อนหินที่สามารถซ่อนตัวได้ ทำให้คนมองแวบเดียวก็เห็นหมดทุกอย่าง เป็นสถานที่ที่เหมาะสมในการเจรจาจริงๆ
เพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัย หลังจากเรือกระดูกมาถึงเกาะลอยได้แห่งนี้ก็ลอยอยู่กลางอากาศตลอดเวลา ไม่ได้ลงจอด รอจนผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์ขับเรืออันงดงามมาถึง ทุกคนจึงลงบนเกาะลอยได้พร้อมกัน เวลานี้หลงจึงลุกจากหลังจินเฟยเหยา ส่วนจินเฟยเหยารู้สึกว่าหลังแทบหัก เป็นหมอนอิงมีชีวิตไม่ใช่เรื่องที่คนทำจริงๆ จินเฟยเหยาสะบัดขนยาวทั่วร่างเดินอยู่ด้านหน้าจอมมารหลงแบบจิ้งจอกแอบอ้างบารมีพยัคฆ์ส่ายอาดๆ ลงจากเรือกระดูก
นางเพิ่งร่อนลงบนเกาะลอยได้ก็พบกับสายตาเคียดแค้นและร้อนแรงของผู้บำเพ็ญเวียนเผ่ามนุษย์ นางกินผู้บำเพ็ญเซียนไปไม่น้อย อีกทั้งตอนนี้ยังตกอยู่ในมือของเผ่ามาร มองอย่างไรเผ่ามนุษย์ก็ขาดทุน ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าเทาเที่ยตัวนี้เดิมทีเป็นเผ่ามนุษย์ ตอนแรกยังนั่งเรือเหาะของเผ่ามนุษย์มาโลกระดับเทพ
ราวกับวันที่สองที่ให้สาวใช้แต่งงานออกไปแล้วจึงพบว่านี่
