หลิง ศูนย์กลางของดินแดนที่เผ่ามารยึดครอง บรรดาผู้ฝึกบำเพ็ญเผ่ามารที่มีเรี่ยวแรงสัตว์ป่าให้ใช้ไม่หมดสิ้นขุดอุโมงค์บนภูเขาหินที่อยู่ไกลออกไป ใช้หินยักษ์กว้างหนึ่งจั้งสร้างเป็นกำแพงเมืองและคูเมืองอันแข็งแกร่ง รอบนอกล้อมด้วยกำแพงหินขนาดยักษ์ ด้านในเป็นทุ่งหญ้าและบ้านศิลาน้อยใหญ่ สถานที่ซึ่งหลงอาศัยอยู่คือด้านใน ด้านหน้าเป็นสนามหญ้ากว้างขวางผืนหนึ่ง ด้านหลังเป็นตำหนักศิลาสูงสามชั้น
ด้านล่างบันไดร้อยขั้นของตำหนักศิลา มีสัตว์เฝ้าบ้านอยู่ตัวหนึ่ง เนื่องจากล้ำค่าหายากเกินไปจึงมักจะดึงดูดความสนใจของคนเผ่ามาร
วันนี้มีคนเผ่ามารหลายคนมาห้อมล้อมอีก นอกจากล้อมวงดูก็ส่งเสียงเอะอะเอ็ดตะโรไม่หยุด “ให้เจ้ากินสิ่งนี้ แล้วร้องคำรามให้ฟังหน่อย” โยนกระดูกขาสัตว์ไม่ทราบชื่อท่อนหนึ่งมาเบื้องหน้าจินเฟยเหยา
จินเฟยเหยากำลังนอนหลับอยู่ตรงนั้น ไม่สนใจกระดูกขาสัตว์ชิ้นนี้เลยสักนิด แม้แต่หนังตาก็ยังไม่ยกขึ้น เรื่องที่ตนเองกลายเป็นเช่นนี้ ในที่สุดนางก็ได้ยินจากปากหง วันนั้นหลังจากจอมมารหลงกลับมาก็ไม่ได้พบหน้ามาตลอด ได้ยินว่าบาดเจ็บต้องไปปิดด่านกักตน
ตอนหงบอกยังถลึงตาใส่จินเฟยเหยาหลายครั้ง ราวกับเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะนาง
