เต้นกระหน่ำรุนแรง บอกพวกเขาว่าเบื้องหน้ามีสิ่งน่ากลัว
หลังจากมองหน้ากัน ทุกคนก็เลิกล้มการไปตรวจสอบพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ทว่าเหาะไปด้านหลังราวกับหนีเอาชีวิตรอด คิดจะอยู่ห่างจากไอปิศาจยิ่งไกลยิ่งดี
หยวนเหมิ่งอ้าปากกว้าง มือที่ถือกระบองมังกรเพลิงสั่นสะท้าน เขาจ้องมองสิ่งที่เดินออกมาจากในเปลวเพลิงแน่วนิ่ง ไม่รู้ว่าสมควรจะพูดอะไรเพื่อสงบอารมณ์ของตนเอง
เบื้องหน้าเขามีสัตว์ปิศาจขนาดยี่สิบกว่าจั้งยืนอยู่ในเปลวเพลิง ขนยาวสีดำ ร่างเหมือนแพะภูเขาอย่างยิ่ง ศีรษะดั่งราชสีห์ อ้าปากกว้าง บนศีรษะมีเขาขนาดใหญ่คู่หนึ่ง มันเดินมาหาแหล่งกำเนิดอย่างช้าๆ ดวงตาขนาดใหญ่คู่หนึ่งปรากฏขึ้นใต้วงแขน บนใบหน้าของมันยังมีดวงตาอีกคู่หนึ่ง ในดวงตาเต็มไปด้วยความตะกละตะกลามที่สะกดไว้ไม่อยู่ แค่เห็นแวบเดียว ก็ทำให้คนรู้สึกว่าตนเองถูกถลกหนังสับเสื้อและกลืนกินจนเกลี้ยง
เพลิงแท้ไท่หยางอันรุนแรงเหล่านี้ไม่มีผลใดๆ ต่อมันสักนิด อีกทั้งภายใต้ไอปิศาจสีดำที่ปกคลุมไปทั่วของมัน เพลิงแท้ไท่หยางถูกสะกดข่มทันทีและมอดดับลงทั้งหมด
“ร่างจริงของเทาเที่ย!” หยวนเหมิ่งตะโกนอย่างตื่นตระหนก “เป็นไปไม่ได้! เทาเที่ยต้องเจี๋ยหยวนอิงก่อนจึงปร