ึ้นกลางอากาศราวกับรากหญ้า
จากนั้นเทาเที่ยก็อ้าปากกว้างรับหยวนเหมิ่งไว้ เคี้ยวตามสบายหลายครั้งก็กลืนลงไป ทว่าแค่นี้เห็นได้ชัดว่ายังไม่พอยาไส้ เงยหน้าขึ้นดมกลางอากาศ สายตาของมันก็มองไปยังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปร้อยหลี่ ที่นั่นมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมสิบสองคนกำลังเร่งรุดไปที่ค่ายของตนเอง เทาเที่ยเงยหน้าขึ้นร้องคำราม สะบัดกรงเล็บแล้ววิ่งไปทางด้านนั้น
ชั่วพริบตา มันก็วิ่งหายไป
ผ่านไปครึ่งชั่วยามกว่า ดินตรงกลางหลุมขนาดยักษ์ที่ถูกเพลิงแท้ไท่หยางสร้างขึ้นขยับเขยื้อนและมีกบสองตัวมุดออกมา บนคอของพั่งจื่อและต้านิวห้อยถุงเฉียนคุนของจินเฟยเหยา พวกมันมองหน้ากันด้วยสีหน้างุนงง
พวกมันสองตัวไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น รู้เพียงแต่ว่าขณะที่เพลิงแท้ไท่หยางโจมตีลงมา จินเฟยเหยานำพวกมันสองตัวออกมาแล้วกอดไว้ในอกทันที จากนั้นเพลิงแท้ไท่หยางก็เผาไหม้ขึ้น เพียงแต่ยังไม่เผาโดนคน นางก็หัวเอียงหมดสติไป จากนั้นเรื่องน่ากลัวก็เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาพั่งจื่อและต้านิว
ไอมารสีดำขุมหนึ่งพวยพุ่งออกมา จากนั้นก็อ้าปากกลืนจินเฟยเหยาลงไปราวกับสัตว์ปิศาจตัวหนึ่ง ไอปิศาจสีดำยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกที จาก
