นั้นก็กลายเป็นเทาเที่ยโตเต็มวัยตัวนั้น
ตอนนี้ไม่รู้ว่าเทาเที่ยกลืนจินเฟยเหยาหรือจินเฟยเหยากลายเป็นเทาเที่ย ถึงอย่างไรมันก็วิ่งไปกินคนด้วยดวงตาแดงก่ำ พั่งจื่อและต้านิวอาจจะรสชาติแย่เกินไป จึงถูกเมินเฉยทันที ดังนั้นจึงเก็บชีวิตน้อยๆ กลับมาได้
กบสองตัวครุ่นคิด แบกถุงเฉียนคุนของจินเฟยเหยา ค้นกรงนกปีกสวรรค์ตัวหนึ่งออกมาจากในถุงที่ไม่ต้องล็อกการรับรู้ กบสองตัวชี้กรงนกและไปตามหาเจ้านายคนใหม่อย่างยินดี
ในป่าห่างออกไปร้อยหลี่ยุ่งเหยิงเป็นแถบ มีของวิเศษทิ้งไว้บนพื้น ทว่าเจ้านายของพวกมันกลับหายไป ทุกคนกลายเป็นอาหารค่ำ เทาเที่ยที่โตเต็มวัยตัวนี้ยืนอยู่ในป่า มองดูรอบด้านอย่างไม่พอใจ
ทันใดนั้น มันก็คำรามขึ้นกลางอากาศหลายครั้ง บนร่างมีไอมารสีดำสนิทปรากฏขึ้นอีก จากนั้นร่างของมันก็เริ่มหดเล็กลงอย่างช้าๆ หดจากยี่สิบกว่าจั้งเป็นสูงสี่ห้าจั้ง ไอมารที่ลึกล้ำสุดจะหยั่งลดลงเหลือประมาณขั้นเก้า รูปลักษณ์ก็อ่อนโยนมากกว่าก่อนหน้านี้นิดๆ
จากนั้นมันสะบัดขนและร้องคำราม เสียงคำรามซึ่งเดิมทีมีอานุภาพลึกล้ำเต็มเปี่ยม เปลี่ยนเป็นไร้เดียงสาลงนิดหน่อย หลังจากทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้น มันก็สะบัดขนแล้ววิ่ง
