เต็มไปด้วยหนามแหลมคมพันรอบหยวนเหมิ่งเอาไว้ แล้วฟาดลงบนร่างของเขาราวกับอสรพิษอันว่องไว
ร่างกายล่ำสันของหยวนเหมิ่งมีโลหิตสาดกระจายทันที ความเจ็บปวดอันรุนแรงทำให้เขารวบรวมสติได้ เขาคำรามลั่นอย่างเดือดดาลแล้วกลายร่างเป็นเปลวเพลิง ทงเทียนหรูอี้ที่อยู่ในเพลิงแท้ไท่หยางรีบพลิกตัวบินกลับมา
เห็นหยวนเหมิงถูกตนเองทุบตีจนกระอักโลหิต จินเฟยเหยาก็ชูนิ้วกลางมือขวาให้และเอ่ยอย่างกระหยิ่ม “ฮึ! ข้ายังนึกว่าเจ้าจะร้ายกาจเพียงใด ที่แท้กล้ามเนื้อทั่วร่างก็มีไว้เพื่อหลอกคนเล่น เพลิงแท้ไท่หยางแล้วอย่างไร ข้าก็ต่อยเจ้าจนฟันร่วงเกลื่อนพื้นได้เหมือนเดิม เห็นนิ้วนี้ของข้าหรือไม่ ต่อไปจะใช้สิ่งนี้จิ้มตาเจ้าให้บอดแล้วค่อยทำลายหมวกเกราะสีทองและศีรษะของเจ้า”
“เจ้ากล้ามากนะ! ถ้าวันนี้แม้แต่ข้ายังจัดการเจ้าไม่ได้ ต่อไปยังมีหน้าไปพบเจอผู้คนหรือ!” หยวนเหมิ่งอับอายจนกลายเป็นโทสะ คิดไม่ถึงว่าเขาจะถูกผู้บำเพ็ญเซียนสตรีรูปร่างธรรมดาทุบตีจนกลายเป็นแบบนี้ หากแพร่ออกไปจะทำให้เขาไม่มีที่ยืน
จินเฟยเหยาเอียงหน้าเอ่ยอย่างดูแคลน “เจ้าไม่ใช่บุตรชายของข้าเสียหน่อย จะมีหน้าไปพบเจอผู้คนหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า อีกอย่างหนึ่งถ้าเจ้าพ
