บเจอผู้คนได้ เหตุใดต้องใช้หมวกเกราะสีทองปิดบังใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่งด้วย ข้าว่าเดิมทีเจ้าก็ไม่มีหน้าไปพบเจอผู้คนอยู่แล้ว ขุนเขายิ่งใหญ่กลับไร้ฝืนเผาไฟ[1] มีร่างกายใหญ่โตเสียเปล่า”
หยวนเหมิ่งถูกจินเฟยเหยาด่าทอจนเพลิงโทสะลุกโชนสามจั้ง เดิมทีเขาก็เป็นผู้ฝึกเวทมนตร์โดยเฉพาะ ไม่ใช่ฝึกบำเพ็ญร่างกาย ถึงแม้ร่างกายของเขาจะล่ำสัน ทว่าก็เป็นโดยกำเนิด ไม่เกี่ยวกับเคล็ดวิชาของตนเองเลยสักนิด ถ้าพูดถึงด้านร่างกาย ถึงแม้หยวนเหมิ่งจะเป็นขั้นกำเนิดใหม่ ทว่าระดับความแข็งแกร่งของร่างกายกลับเทียบจินเฟยเหยาไม่ได้เลยสักนิด
ดังนั้นเมื่อครู่จึงเกิดเรื่องที่เขาถูกจินเฟยเหยาต่อยจนกระอักโลหิตสดและขายหน้า
“จิตวิญญาณดั้งเดิมที่ถูกทำลายด้วยมือข้ามีนับไม่ถ้วน จินตันและหยวนอิงก็มีไม่น้อย หรือว่าวันนี้จะจัดการคนที่มีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นหลอมรวมช่วงกลางอย่างเจ้าไม่ได้!” หยวนเหมิ่งถลึงตาใส่อย่างมีโทสะ พลังวิญญาณสีแดงเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนผุดออกจากร่างกาย อุณหภูมิรอบด้านสูงขึ้นทันที
ได้ยินคำพูดของเขา จินเฟยเหยาเอ่ยถามอย่างสงบนิ่ง “เจ้าทำลายจินตันและหยวนอิงมากมายขนาดนั้น หรือว่าก็เพื่อกิน? ท่าทางสิ่งที่พวกเราสองคนฝึกปรือคือเปลวเพลิง ดังนั้น
