โลหิตนิดๆ มีลวดลายสีทองเพิ่มเข้ามา งดงามราวกับภาพวาดอย่างยิ่ง
นี่ทำให้จินเฟยเหยานึกถึงก้อนหินไร้ค่าชนิดหนึ่งที่โปร่งใสและมีลวดลายสีทอง ถึงแม้จะเพิ่มใยทองเข้าไป ทว่าต้องมีสิ่งอื่นเจือปน ยามนี้หยกจินกังที่ได้มาจากคฤหาสน์อีกแห่งของจอมมารหลงจึงมีประโยชน์อย่างยิ่ง
ผู้อื่นหลอมสร้างของวิเศษคราหนึ่งอย่างมากก็โยนหยกจินกังชิ้นสองชิ้นขนาดเท่าหินก้อนเล็กๆ เข้าไป ทว่าจินเฟยเหยากลับโยนก้อนเท่ากำปั้นเข้าไปอย่างตรงไปตรงมา หลังจากทงเทียนหรูอื้ถือกำเนิดใหม่ อานุภาพก็ยิ่งใหญ่และแข็งแรงทนทานยิ่งขึ้นกว่าเมื่อก่อน ยามเปลี่ยนเป็นสิ่งของที่เล็กละเอียดก็ไม่เสียหายง่ายๆ
มองดูของวิเศษและพลังการบำเพ็ญเพียรทั่วร่างของตนเอง ทั้งยังใช้ไฟนรกอย่างไรก็ไม่ต้องกังวลว่ากระดูกจะหัก จินเฟยเหยากระหยิ่มยินดีอย่างยิ่ง ถึงแม้อยู่ที่โลกระดับเทพ ตนเองยังมีพลังการบำเพ็ญเพียรต่ำที่สุด แต่ก็ถือว่าร้ายกาจกว่าเมื่อก่อนมากนัก
ทันใดนั้น ชาถ้วยหนึ่งก็ยื่นมาเบื้องหน้านาง เกือบทำให้จินเฟยเหยาตกใจกลัว หลังจากเห็นคนที่ยกน้ำชามาให้ชัดเจน จินเฟยเหยาก็ถอนหายใจโล่งอก หยิบถ้วยชาขึ้นจากถาดน้ำชาแล้วอดเอ่ยปากไม่ได้ว่า “พี่สยง เวทหุ่นเชิดนี้น่ากลัว
