ม่ทำก็ได้ แต่นางยังเลี้ยงมาตลอด ถึงอย่างไรก็ไม่ต้องดูแลเอง ใครจะรังเกียจว่ามีศิลาวิญญาณมากไป
สบายใจนั้นสบายใจ แต่มีอยู่จุดหนึ่งที่ไม่ดี นั่นคือไม่มีประโยชน์ นอกจากเป็นบ่าวรับใช้จัดการเรื่องจิปาถะ หุ่นเชิดสองตัวนี้ก็ไม่มีความสามารถในการต่อสู้เลยสักนิด ในนั้นยังจดบันทึกหุ่นเชิดรูปร่างคนที่มีความสามารถด้านการต่อสู้ไว้หลายตัว แต่กู่หลิงซินคือของเล่นอะไร ของสิ่งนี้จินเฟยเหยาไม่เคยได้ยินมาก่อน ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าจะไปหามาหลอมสร้างหุ่นเชิดต่อสู้
จินเฟยเหยาดื่มชาในมือหนึ่งคำก็จุปากเอ่ยว่า “คิดไม่ถึงว่าจะหวานเปรี้ยว ไม่รู้ว่าต้านิวใส่สิ่งใดลงในนั้นอีก จะดื่มแล้วตายหรือไม่”
ไม่รอให้นางดื่มอีกคำ พื้นดินพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นก้อนหินเหนือศีรษะพังทลายลงมา เศษศิลาแตกร่วงลงมาตามวงแสงของเกาะลอยได้ จินเฟยเหยาเงยหน้าขึ้นมองข้างบนอย่างประหลาดใจ เห็นแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาจากในหินภูเขาที่พังทลาย สาดส่องจนนางอดหรี่ตาลงไม่ได้
หลังจากนางมองเห็นชัดเจน คิดไม่ถึงว่ายอดเขาถล่มลงมาทั้งหมด เกาะลอยได้เล็กๆ เผยโฉมออกมา ในมือของจินเฟยเหยายังถือถ้วยชา พั่งจื่อและต้านิวก็อ้าปากกว้างมองท้องฟ้า เสี่ยวหงและ
