างจึงหางานให้ตนเองทำ
เนื่องจากต้องดูแลเจ้ามดหนึ่งผนึกที่ไร้ประโยชน์ตัวนั้น จินเฟยเหยาจึงทำหุ่นเชิดอีกตัว สาวน้อยงดงามสองคนจึงยุ่งอยู่บนเกาะลอยได้เล็กๆ นี้โดยไม่ต้องพักผ่อนเลยสักนิด ทั้งยังไม่ดูแคลนตนเอง
เพื่อลดปัญหา จินเฟยเหยาจึงเรียกหุ่นเชิดที่ผูกเชือกสีเขียวบนศีรษะว่าเสี่ยวลวี่ ตัวที่ผูกเชือกสีแดงชื่อเสี่ยวหง เนื่องจากนางไม่ได้สวมเครื่องประดับเป็นเวลานาน หุ่นเชิดจึงได้แต่ยากจนตามนาง
ถึงแม้บางครั้งจินเฟยเหยาจะถูกพวกนางทำให้ตกใจเนื่องจากลืมไปว่าบนเกาะมีคนเช่นนี้อยู่สองคน ทว่ากลับปลดแอกต้านิว ตอนนี้มันไม่ต้องทำงานแล้ว ออกไปทางอุโมงค์เล็กๆ กับพั่งจื่อทั้งวัน วันนี้ได้สัตว์ปิศาจตัวหนึ่ง พรุ่งนี้แบกผลไม้ป่า ร่วงชั้นลงมาเป็นคนเสเพลโดยสมบูรณ์
หุ่นเชิดสองตัวนี้ใช้แล้วสบายใจอย่างยิ่ง จัดการบนเกาะได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย มดหนึ่งผลึกตัวนั้นจึงถ่ายศิลาวิญญาณชั้นกลางก้อนแรกออกมาอย่างไม่ยอมล้าหลัง สิบวันครึ่งเดือนจึงถ่ายออกมาก้อนหนึ่ง แต่ก็ถือว่าก้าวหน้ามากกว่าเมื่อก่อนที่ถ่ายได้แค่ศิลาวิญญาณชั้นล่าง
ที่จริงจินเฟยเหยารู้สึกว่าตนเองน่าเบื่อหน่ายอย่างยิ่ง เลี้ยงมดหนึ่งผลึกคือเรื่องที่ทำหรือไ
