ซียนขั้นว่างเปล่าสองคน คนหนึ่งหน้าตาธรรมดากลับมีท่าทางกดดันผู้คน ส่วนอีกคนหนึ่งขาวอวบอ้วน ล้วนมีอายุสามสิบกว่าปีเช่นเดียวกัน คำพูดนี้กลับออกมาจากผู้บำเพ็ญเซียนขาวอวบอ้วนคนนั้น
ติงจั๋วกวาดตามองพวกเขาสองคนอย่างเย็นชา ทั้งสองคนรู้สึกว่าตนเองจมลงสู่ความว่างเปล่าทันที ปราณแห่งการเข่นฆ่าที่เย็นเยียบเสียดกระดูกโอบล้อมรอบกาย อดหลั่งเหงื่อเย็นโซมกายไม่ได้
“หากมิใช่ข้าเลื่อนขั้นอย่างกะทันหัน ข้ายังจำเป็นต้องใช้พวกเจ้าหรือ? เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังมาขอให้ข้าออกโรง พวกเจ้ารู้สึกว่าตนเองถึงขั้นว่างเปล่าแล้ว ถ้ามอบสิ่งของเหล่านี้ให้ข้ามิสู้เก็บไว้ใช้เองในภายหลังดีกว่า” ติงจั๋วเอ่ยอย่างเฉยชา
ขนาดสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณข้างกายของเขายังส่งเสียงคำรามออกมาจากในลำคอ ดมพวกเขาสองคนอย่างไม่พอใจ
“ผู้อาวุโสล้อเล่นแล้ว พวกเรามิได้คิดเช่นนี้ เพียงแต่ครั้งนี้หลงถูกปล่อยตัวออกมา เรื่องนี้มีผลกระทบต่อสงครามของพวกเราอย่างมาก และตอนนี้ยังมีคนเผ่ามารขั้นแปลงจิตที่ชื่อหง เขาคนเดียวสามารถกลายเป็นกองทัพได้ ทำให้พวกเราปวดศีรษะจริงๆ” ท่าทางข้อเรียกร้องให้ไม่ต้องจ่ายบรรณาการคงใช้ไม่ได้ ทว่าพวกเขาสองคนคิดจะได้ผลประโยชน์เพิ่มอีก
ติงจั๋ว
