เรื่องนี้ปู้จื้อโหยวก็เป็นแรงงานจัดการแก้ปัญหา ทั้งสองคนหาสถานที่มากมาย ในที่สุดก็หาเกาะลอยได้แห่งหนึ่งพบในโลกระดับเทพส่วนนอก เกาะมีขนาดไม่ใหญ่นัก กว้างเพียงยี่สิบสามสิบหลี่ บนเกาะมียอดเขาแห่งหนึ่ง ในนั้นมีนกตงจือขั้นหกฝูงหนึ่งอาศัยอยู่
นกพวกนี้ล้วนอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง อีกทั้งยังชอบอาศัยอยู่ในถ้ำภูเขา ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจจัดการนกตงจือทั้งหมด จากนั้นย้ายไปอาศัยอยู่ในถ้ำ ดังนั้นปู้จื้อโหยวจึงรับหน้าที่เป็นคนไล่นก
จินเฟยเหยานั่งอยู่ไกลๆ อย่างสบายอารมณ์ มองปู้จื้อโหยวเข้าไปในยอดเขาที่ไม่มีพืชพรรณเลยเพียงคนเดียว เห็นศรอาคมดอกแล้วดอกเล่าร่ายรำอยู่กลางอากาศ นกตงจือหลายพันตัวถูกเขาสังหารจนบินหนีไปรอบด้าน
ยิ่งมองก็ยิ่งทำให้นางรู้สึกไม่ถูกต้อง ความแข็งแกร่งของปู้จื้อโหยวเหนือกว่าพลังการบำเพ็ญเพียรของตัวเขาลิบลับ ถึงจะเทียบผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ไม่ได้ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาร้ายกาจกว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมธรรมดาหลายส่วน โดยเฉพาะศรอาคมเหล่านี้ราวกับมีชีวิต ถึงกับไม่ต้องใช้ดาบไร้ลักษณ์ที่รู้จักกันดีของเขา
ท่าทางพลังการบำเพ็ญเพียรไม่ค่อยสูง ทว่าในด้านความเชี่ยวชาญและต่อเนื่อง
