ิ
“หึ” ทันใดนั้น หลงพลันหัวเราะ จากนั้นก็หัวเราะอย่างหนัก
ผู้เฒ่าเซิ่นที่กำลังพูดจาอยู่เป็นใบ้ไปทันที ภายในห้องทั้งหมดเงียบกริบ มีเพียงเสียงหัวเราะของหลงที่ดังไม่ขาดสาย
ผู้เฒ่าเซิ่นนึกไม่ออกว่าครั้งล่าสุดหลงหัวเราะเมื่อใด จริงสิ หลายพันปีก่อน ตนเองเพิ่งเข้าสู่ขั้นแปลงจิต ส่วนหลงก็เพิ่งขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลาย อยู่ห่างจากขั้นแปลงจิตเพียงก้าวเดียว ครั้งนั้นมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตของเผ่ามนุษย์มาหยามเกียรติเขา เขาก็หัวเราะเช่นนี้ หัวเราะอย่างเบิกบานใจยิ่ง หัวเราะจนทำให้ใจคนสั่นสะท้าน
สุดท้ายไม่เพียงหยวนอิงของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตเผ่ามนุษย์คนนั้นถูกเขานำไปจุดตะเกียงวิญญาณ ใช้เวทมนตร์ในเคล็ดวิชาฟ้าดินดับสูญทำให้ร่างกายกลายเป็นหุ่นเชิด และคุกเข่าอยู่หน้าประตูตำหนักของหลงทั้งวัน ตอนนี้ไม่รู้ว่าถูกเขาโยนทิ้งไว้ที่ใดแล้ว ทั้งยังเข้าโลกเผ่ามนุษย์ ฆ่าล้างสำนักของผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้นโดยไม่เหลือแม้แต่คนเดียว ขณะนั้นเขาเพิ่งขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลาย ในสำนักแห่งนั้นมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่จำนวนไม่น้อยก็ยังถูกเขาซึ่งมีนัยน์ตาแดงก่ำและโลหิตอาบร่างสังหารจนเกลี้ยง
ผู้อาวุโสเซิ่นยังจำได้ รอจนเขา