คนหนุนหลัง โลกเผ่ามารและโลกเผ่ามนุษย์ล้วนให้การต้อนรับ เหตุใดต้องกระทำเรื่องประเภททำดีแต่ไม่ได้ดีด้วย
“นี่เป็นความชอบของข้า นอกจากหาเงินได้เล็กๆ น้อยๆ แล้ว หลักๆ คือสนใจ ข้าชอบรู้ความลับของผู้อื่น แอบดูเรื่องที่ผู้อื่นไม่อยากให้คนอื่นรู้ แบบนี้จึงรู้สึกว่าน่าสนใจ” ปู้จื้อโหยวยิ้มแย้มอย่างเปิดเผยโดยไม่รู้สึกขัดเขินเลยสักนิด
จินเฟยเหยามองเขาอย่างหมดวาจา นี่ถือว่าเป็นคนวิปริตประเภทหนึ่งหรือไม่?
“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าสำนักตงอวี้หวงจะจับตัวข้า ก่อนหน้านี้ข้ายังกินข้าวที่สำนักของพวกเขาอยู่หลายวัน นำสัตว์ภูติที่พวกเขาเลี้ยงไว้จำนวนไม่น้อยมากรอกท้อง ถ้าตอนนั้นพวกเขาไม่ไล่ข้าไปเพราะกลัวข้ากินเยอะ ข้าก็กำลังคิดจะจากไปพอดี” จินเฟยเหยาเอ่ยถามต่อ
ปู้จื้อโหยวก็เอ่ยอย่างตรงไปตรงมา “ที่จริงได้ข่าวมาจากทางเผ่ามาร ไม่รู้ว่าเป็นใครในสำนักตงอวี้หวงเผยแพร่ออกมา รู้เพียงแต่ว่าคนที่หมายตาเจ้าไม่ได้มีเพียงคนเดียว อาจมีคนคิดจะพาตัวเจ้าไปอย่างลับๆ ไม่เช่นนั้นจู๋ซวีอู๋ต้องคิดจะให้เจ้าเป็นสัตว์เฝ้าสำนักทันทีแน่ มีคนจำนวนไม่น้อยไม่ยินยอมให้สำนักได้ผลประโยชน์ไป”
“แล้วเจ้าเล่า?” จินเฟยเหยากระพริบตาเอ่ยถาม
“ข้าอะไร?
