สึกได้แน่ ถึงตอนนั้นก็แอบหนีไป เจ้าอย่าหักหลังข้าล่ะ ไม่เช่นนั้นข้าจะบอกว่าเจ้าสอนข้า” จินเฟยเหยาโบกไม้โบกมือให้เขา เอ่ยพลางหัวเราะหึๆ
อย่าเห็นว่านางมีสีหน้าไม่ใส่ใจ ที่จริงหวาดกลัวนิดๆ พลังการบำเพ็ญเพียรของจอมมารหลงต้องไม่เพียงแค่ขั้นแปลงจิตช่วงปลายแน่ ตอนนี้ก็ไม่มีเรี่ยวแรงตอบโต้แล้ว ถ้าร้ายกาจกว่านี้ มิพ่นฟองน้ำลายอัดตนเองตายหรือ
จินเฟยเหยาหัวเราะด้วยสีหน้าโง่งม เพิ่งคิดเช่นนี้ ก็ได้ยินปู้จื้อโหยวเอ่ยว่า “มีเรื่องอยากจะแสดงความยินดีกับเจ้าด้วย ท่านลุงบรรลุขั้นว่างเปล่าแล้ว ได้ยินว่าเขาล่าสังหารได้ตันสัตว์ปิศาจของมังกรล้านเม็ดในบริเวณฮุ่นตุ้น ตอนกลับมาก็บรรลุขั้นแปลงจิตช่วงปลายอย่างสมบูรณ์ พลังการบำเพ็ญเพียรที่สูญเสียไปก็กลับคืนมา ต่อมาใช้เวลาสามปี เพิ่งบรรลุขั้นว่างเปล่าได้ก่อนหน้านี้ไม่นาน”
“มี…มีความสามารถยิ่งนัก เป็นข่าวดีจริงๆ ด้วย” จินเฟยเหยาตอบแบบปากอย่างใจอย่าง
เอ่ยถึงเรื่องนี้ ปู้จื้อโหยวพลันนึกเรื่องหนึ่งขึ้นได้ “ข้าจำได้ว่าในจดหมายที่เจ้าส่งมาหาเข้าเคยเอ่ยว่า เจ้าช่วยเป็นแรงงานให้ใต้เท้าหลงอยู่หลายสิบปี หรือว่าตอนอยู่บริเวณฮุ่นตุ้น เจ้าช่วยจัดการเรื่องจิปาถะให้เขา?”
“เรื่องจ
