่ข้าออกไป ข้ายังเชื่อถือได้หรือ? สร้างฐานแล้วอย่างไร ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดท่านจึงกล้าอยู่ในรูปโฉมของเด็กน้อยชั่วชีวิต เพราะตัดใจจากเคล็ดวิชาที่ทำให้ร่างกายมีปัญหาไม่ได้มิใช่หรือ”
“ฮึ เรื่องที่ตนเองทำไม่ได้ ท่านยังขอร้องให้ผู้อื่นกระทำได้อย่างไร อีกทั้งต่อให้ข้ากลายเป็นเทาเที่ย ก็เป็นความยินยอมของข้า สร้างความหายนะให้แต่ละโลกแล้วอย่างไร เกี่ยวอะไรกับข้าด้วย ขอเพียงคงอยู่ก็มีเหตุผลของการคงอยู่ พวกท่านเพียงไม่อยากให้เทาเที่ยมีชีวิตอยู่ฝ่ายเดียว มีสิทธิ์อะไรที่พวกท่านสามารถมีชีวิตอยู่ได้ แต่ข้ามีชีวิตอยู่ไม่ได้!” จินเฟยเหยาเชิดหน้าขึ้น มองจู๋ซวีอู๋แต่ไกล หยวนอิงที่กลืนลงไปเมื่อครู่ดูเหมือนจะมีปริมาณมากไปหน่อย ท้องจึงรู้สึกไม่ค่อยสบาย
ทันใดนั้น นางก็ก้มหน้าคายน้ำเปรี้ยวๆ ออกมาเล็กน้อย จินเฟยเหยาเช็ดปาก มีสีหน้าปั้นยากอยู่บ้าง โชคดีที่หยวนอิงกลายเป็นของเหลวเช่นเดียวกับจินตันแล้ว ไม่เช่นนั้นถ้าคายออกมานางมิเสียดายแทบตายหรือ
“เสี่ยวจิน เจ้าอย่าได้ยึดมั่นไม่ยอมตื่นรู้ ข้าจะช่วยเจ้าจริงๆ เจ้ากลับมาก่อนเถอะ!” สายตาจู๋ซวีอู๋แน่วนิ่ง มือของเด็กน้อยด้านหลังยื่นไปหานางแบบบดบังตะวันจันทรา
จินเฟยเหยา
