กัดฟัน ยื่นมือหาจู๋ซวีอู๋พลันตะโกนลั่น “นรกกลืนวิญญาณ!” นรกดำพลิกฟ้าหมอกสีดำผืนหนึ่งพลันปรากฏและปกคลุมจู่ซวีอู๋ไว้ภายใน
จากนั้นจินเฟยเหยาไม่ได้คิดจะใช้นรกกลืนวิญญาณทำอย่างไรกับจู๋ซวีอู๋ และนางก็ไม่มีความสามารถจะทำอะไรเขาได้ ทว่าฉวยโอกาสที่หมอกดำบดบังสายตาและการรับรู้ของเขา รีบสาวเท้าวิ่งหนีไป
นางคิดจะใช้เวทหนีไฟนรกหลบหนีออกไป พอหมุนตัวก็ชนเข้ากับอกของผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่ง พอเงยหน้าขึ้นมอง เป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ที่ถูกหงควบคุม เจ้าหมอนี่มีหุ่นเชิดมีชีวิตมากเพียงใดกันแน่! อีกทั้งยังมาขวางทางข้าทำไม จินเฟยเหยาอดด่าทอไม่ได้ เอียงกายคิดจะไถลไปด้านข้างของเขา
“ข้ารู้สึกว่ารถเทียมสัตว์เซี่ยงซู่ไม่ค่อยโดดเด่นมาตลอด ได้เจอเจ้าเข้าพอดี ข้าคิดว่ารถเทียมเทาเที่ยน่าจะพอฝืนใจคู่ควรกับข้าได้” หงหรี่ตาพินิจดูจินเฟยเหยาราวกับเลือกสัตว์เลี้ยงในร้านสัตว์ภูติ
“เจ้าตายแล้วไปฝันกลางวันเถอะ” เส้นทางถอยที่จินเฟยเหยาสร้างขึ้นอย่างยากเย็นถูกปิดสกัดไว้ จึงอดด่าทอเสียงดังลั่นไม่ได้ “ถ้าเจ้าว่างขนาดนี้ทำไมไม่ไปจัดการกับคนอื่น มาล้อมข้าไว้ทำไม ไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังยุ่ง”
สิ้นเสียงด่าทอ หมอกดำ
