นห้าสองตัวนี้และสายตาไม่มีความรู้สึกราวกับสัตว์ประหลาดแห่งการเข่นฆ่าก็สามารถเดาได้ว่าขอเพียงพวกมันได้รับคำสั่งจากหนูดมวิญญาณ จะลงมือสังหารผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้อย่างไร้ปราณี ไม่รู้ว่าผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนี้ไปล่วงเกินใครเข้า คิดไม่ถึงว่าจะถูกลากมาใช้นิ้วขุดศิลาวิญญาณที่นี่ ช่างน่าสงสารจริงๆ
จินเฟยเหยาไม่รู้เลยว่าทุกคนคาดเดาถึงตนเองเช่นนี้ นางโยนถุงเฉียนคุนทั้งหมดให้พั่งจื่ออย่างว่องไว หนูดมวิญญาณเพียงเงยหน้าขึ้น ดวงตาเล็กๆ มีความสงสัยนิดๆ ทว่าก็ก้มศีรษะลงทันที วนรอบศิลาวิญญาณถุงนั้นต่อไป
ต่อให้เฉลียวฉลาดก็เป็นเพียงสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่งเท่านั้น จินเฟยเหยาหัวเราะแล้วเก็บต้านิวและพั่งจื่อลงในถุงสัตว์ภูติ จากนั้นหยิบกระเป๋าเก็บของบนพื้นขึ้น เดินส่ายอาดๆ ออกจากถ้ำเหมือง
ตอนเข้ามานางเดินนำอยู่ข้างหน้า ตอนออกไปมีหนูดมวิญญาณนำทาง นางไม่ต้องทำสัญลักษณ์ ถ้าไม่มีหนูดมวิญญาณนำทางก็ไม่รู้ว่าต้องเดินไกลเพียงใด จินเฟยเหยาฮัมเพลงที่ไม่ทราบความหมายชัดเจน จินเฟยเหยาเดินมาหนึ่งชั่วยามกว่าก็เหยียบย่างออกจากถ้ำเหมืองของเหมืองศิลาวิญญาณซันจือ
เพิ่งเดินออกจากเหมือง จินเฟยเหยาก็ขยี้ตา ศิลาแสงจันทร์ไม่สามารถ
